Games
F1: Όταν ο γιος ακολουθεί τα βήματα του πατέρα (+video)
FORMULA 1
Μπορεί το επάγγελμα του οδηγού αγώνων να μην είναι συνηθισμένο ή εύκολο. Ωστόσο, έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις στις οποίες οι γιοί οδηγών ακολούθησαν τα βήματα των πατεράδων τους.
Ασφαλώς, η πιο επίκαιρη είναι αυτή των δύο κυρίων στην πρώτη εικόνα του άρθρου. Όχι μόνο λόγω του ότι ο Μαξ Φερστάπεν είναι ο πιο πρόσφατος πρωταθλητής της Formula 1. Αλλά επειδή ο πατέρας του, Γιος, δεν μένει και πολύ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είτε με δηλώσεις είτε με άρθρα που γράφει κατά καιρούς στο site του γιου του.
WHAT CAR
Ο Μαξ Φερστάπεν δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται συστάσεις. Ίσως, όμως, δεν είναι πολλοί εκείνοι που γνωρίζουν ότι και ο πατέρας του θεωρούταν κατά τα πρώτα βήματά του ως ένα μεγάλο ταλέντο με πολλές προοπτικές. Μετά το πρώτο τεστ που είχε κάνει στο Estoril το 1993, όλες οι ομάδες -πλην των Ferrari και Williams- είχαν προσεγγίσει τον 21 ετών -τότε- Jos. Εκείνος, τελικά, θα επέλεγε την Benetton με την οποία θα υπέγραφε συμβόλαιο ως δοκιμαστής για το 1994.
Καθώς, όμως, ο Λέτο θα τραυματιζόταν στις χειμερινές δοκιμές, ο Jos θα έκανε το ντεμπούτο του δίπλα στον Μίχαελ Σουμάχερ για το βραζιλιάνικο Grand Prix του 1994. Εκεί θα εμπλεκόταν, μάλιστα και σε ένα τρομακτικό ατύχημα. Ο Jos αγωνίστηκε για 8 χρόνια συνολικά στην F1 και ήταν ένας αξιοπρεπής οδηγός.
Δεν εκπλήρωσε ποτέ, όμως, τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί για εκείνον στις μικρότερες κατηγορίες. Η εμπειρία του, βέβαια, τον βοήθησε να προετοιμάσει σωστά τον Max για τις προκλήσεις της F1. Και σε αυτό, αναμφίβολα, τα έχει καταφέρει περίφημα.
Αντόνιο και Αλμπέρτο Ασκάρι
Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι ο μεγάλος Ιταλός πρωταθλητής υπήρξε και γιος ενός εξαιρετικά ταλαντούχου οδηγού αγώνων. Τον καιρό που αγωνιζόταν ο πατέρας του Αλμπέρτο, Αντόνιο Ασκάρι, δεν υπήρχε το πρωτάθλημα της Formula 1. Όμως, οδηγοί και ομάδες συμμετείχαν σε διάφορους αγώνες ανά την Ευρώπη. Ο Αντόνιο είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός οδηγώντας για την Alfa Romeo.
Δυστυχώς πρόλαβε να συμμετάσχει μόλις σε 4 αγώνες Grand Prix. Κέρδισε τους δύο από αυτούς επιδεικνύοντας εντυπωσιακή ταχύτητα. Στο γαλλικό Grand Prix του 1925, όμως, θα έχανε την ζωή του σε ηλικία 36 ετών. Κατά τραγική σύμπτωση ο Αλμπέρτο θα έχανε την ζωή του κι εκείνος στην ίδια ηλικία και σε πολύ περίεργες συνθήκες. Μέχρι τότε, όμως, είχε προλάβει να κατακτήσει το πρωτάθλημα της F1 δύο φορές, κυριαρχώντας στις σεζόν του 1952 και 1953.
Γκρέιαμ και Ντέιμον Χιλ
Πιο γνωστό είναι, ίσως, το δίδυμο των Γκρέιαμ και Ντέιμον Χιλ. Κατά πάσα πιθανότητα επειδή ο Damon ήταν ο πρώτος γιος παγκόσμιου πρωταθλητή που κατάφερε να επαναλάβει το κατόρθωμα του πατέρα του. Ο γιος Hill ξεκίνησε να αγωνίζεται στις μοτοσυκλέτες.
Όμως, έπειτα από παρότρυνση της συζύγου του -για λόγους επικινδυνότητας- μεταπήδησε στους τέσσερις τροχούς. Παρά την μεγάλη ηλικία στην οποίαν έκανε την αλλαγή, ο Ντέιμον Χιλ κατάφερε να φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο. Το 1996 θα κατάφερνε να πάρει τον τίτλο του πρωταθλητή με την πανίσχυρη τότε Williams.
Ο Γκρέιαμ Χιλ, από την άλλη, ήταν ένας από τους πιο διάσημους οδηγούς της δεκαετίας του 60. Κατάφερε να κερδίσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα 2 φορές με τις BRM και Lotus, ενώ ήταν και ένας από τους σπεσιαλίστες του Μονακό κερδίζοντας το συγκεκριμένο Grand Prix πέντε φορές. Ο Γκρέιαμ είναι ο μόνος οδηγός που έχει καταφέρει να κερδίσει το “τριπλό στέμμα” του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Τη νίκη, δηλαδή, σε Μονακό, Le Mans και Indy500.
Ζιλ και Ζακ Βιλνέβ
Όσοι φίλοι του σπορ παρακολουθούσαν τα πρωταθλήματα στα τέλη της δεκαετίας του 90 ασφαλώς θα θυμούνται τον Ζακ Βιλνέβ. Ο Καναδός ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής της Williams το 1997 έπειτα από έναν αξέχαστο αγώνα στην Jerez. Ο Ζακ θα αγωνιζόταν για αρκετά χρόνια ακόμη χωρίς, όμως, να έχει παρόμοιες επιτυχίες. Το στιλ του ήταν επιθετικό και εντυπωσιακό.
Σε αυτό, ίσως, συνέβαλαν τα… γονίδια που κληρονόμησε από τον πατέρα του, τον θρυλικό Ζιλ Βιλνέβ. Ο Ζιλ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που βρέθηκαν σε cockpit F1 ποτέ. Συνέδεσε το όνομά του με την Ferrari και λατρεύεται ακόμη στο Maranello παρά το ότι δεν αναδείχτηκε ποτέ πρωταθλητής. Ήταν, όμως, ο ιδιαίτερος τρόπος οδήγησής και η προσωπικότητά του που τον έβαλαν αμέσως στις καρδιές των tifosi. Ο πρόωρος θάνατός του στο Zolder το 1982 ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για τον κόσμο της F1.
Μάριο και Μάικλ Αντρέτι
Εδώ δεν μιλάμε για μια απλή διαδοχή του πατέρα από τον γιο αλλά για δυναστεία. Πρόκειται για την μεγαλύτερη οικογένεια στον μηχανοκίνητο αθλητισμό των ΗΠΑ. Όλα ξεκίνησαν, φυσικά, με τον Μάριο Αντρέτι ο οποίος κατέκτησε το πρωτάθλημα στην F1 το 1978. Οι επιτυχίες του αμέτρητες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ο Μάικλ ήταν και αυτός ένας εξαίρετος οδηγός. Κατέκτησε το πρωτάθλημα IndyCar δύο φορές και έχει και εκείνος σημειώσει πολλές επιτυχίες. Στην F1, όμως, δεν τα κατάφερε ιδιαίτερα καλά το 1993 όταν και αγωνίστηκε για λογαριασμό της McLaren δίπλα στον Άιρτον Σένα. Μέχρι πρότινος ήταν ο επικεφαλής της αυτοκρατορίας που έχει η οικογένειά του στα motorsports.
Κέκε και Νίκο Ρόσμπεργκ
Κλείνουμε με τον δεύτερο -και τελευταίο μέχρι σήμερα- πρωταθλητή του οποίου ο πατέρας ήταν επίσης πρωταθλητής. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Νίκο Ρόσμπεργκ. Ο Νίκο έκανε το ντεμπούτο του στην F1 το 2006 στο GP του Μπαχρέιν με την Williams εντυπωσιάζοντας με το καλημέρα. Το 2010 θα έκανε το μεγάλο βήμα στην Mercedes δίπλα στον Μίχαελ Σουμάχερ.
Κατάφερε να επικρατήσει συνολικά του μεγάλου Γερμανού ενώ το αποκορύφωμα θα ερχόταν το 2016. Τότε κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα έπειτα από μεγάλη μάχη με τον teammate του, Λιούις Χάμιλτον. Με την εκπλήρωση του παιδικού του ονείρου ο Νίκο θα εγκατέλειπε αμέσως τους αγώνες. Ο Κέκε Ρόσμπεργκ είχε αναδειχθεί πρωταθλητής με την Williams το 1982 με μόλις μία νίκη! Το Μονακό του 1983, ίσως, αποτελεί την κορυφαία από τις πέντε νίκες στην καριέρα του Κέκε.
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
