Live Κίνηση
Περισσότερα
FORMULA 1

Σαρλ Λεκλέρ: Ο αγαπημένος υιός

Ελλάδα 0:13
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΣΥΡΕΤΕ

Σαρλ Λεκλέρ: Ο αγαπημένος υιός

FORMULA 1

Σαρλ Λεκλέρ: Ο αγαπημένος υιός

FORMULA 1

Πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Ωστόσο μέχρι την εκπλήρωση του, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος. Και ο Σαρλ Λεκλέρ το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

Advertisement
Advertisement

Πιάνουμε το νήμα της ιστορίας πίσω στο 2010. Ο 13χρονος τότε Σαρλ -υιός του πρώην οδηγού F3, Ερβέ- έχει μόλις κερδίσει το Junior Monaco Kart Cup. Για τον Λεκλέρ η κατάκτηση του συγκεκριμένου τροπαίου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς ο αγώνας διεξάγεται στην πατρίδα του.

Ωστόσο το μέλλον του νεαρού Σαρλ στον μηχανοκίνητο αθλητισμό δεν είναι σε καμία περίπτωση εξασφαλισμένο. Μπορεί να απολαμβάνει ήδη την στήριξη ορισμένων χορηγών και οι γονείς του να κάνουν τα πάντα ώστε να χρηματοδοτούν την συμμετοχή του στους αγώνες. Αλλά οι οικονομικές απαιτήσεις μεγαλώνουν κάθε χρόνο. Και οι ταπεινές -για πολίτη του Μονακό- καταβολές του Σαρλ δεν διευκολύνουν την κατάσταση.

Ευτυχώς, ο Λεκλέρ έχει για νονό του έναν άλλον οδηγό αγώνων, τον οποίον θαυμάζει από μικρό παιδί. Έναν οδηγό ονόματι Ζιλ Μπιανκί. Ο Μπιανκί έχει μόλις ολοκληρώσει το 2010 την πρώτη του σεζόν στο GP2, πρόδρομο της σημερινής F2.

Advertisement
Advertisement

Έχει κάνει ήδη αίσθηση από τις πιο μικρές κατηγορίες και οι περισσότεροι ειδικοί είναι σίγουροι ότι η άνοδός του στην F1 είναι μόνο θέμα χρόνου. Μάνατζερ του Μπιανκί είναι ο Νικολά Τοντ, υιός του πρώην αφεντικού της Ferrari και τότε προέδρου της FIA, Ζαν Τοντ.

«Ρίξε μια ματιά στον Σαρλ» παροτρύνει ο Ζιλ τον Νικολά. «Το παιδί είναι ταλαντούχο, πρέπει να το αναλάβεις». Ο Τοντ ακούει τον οδηγό του και παίρνει τον Σαρλ υπό την προστασία του.

Θρίαμβος εν μέσω τραγωδίας

Ο Σαρλ δικαιώνει τον νονό του. Η άνοδος του είναι μετεωρική και ο Μονεγάσκος κατακτά το ένα τρόπαιο μετά το άλλο. Επιτέλους, ο Λεκλέρ μπορεί να δει το μονοπάτι που θα τον οδηγήσει στο όνειρο της Formula 1.

Advertisement

Αλλά αυτή δεν είναι μία ιστορία συνεχών ευτυχών συμπτώσεων. Και το μονοπάτι που πρέπει να περπατήσει ο Σαρλ, του επιφυλάσσει πολλές τραγικές προσωπικές στιγμές. Το 2014 βιώνει την πρώτη από αυτές, στην Σουζούκα. Ο Ζιλ Μπιανκί, ο άνθρωπος ο οποίος έδωσε το φιλί της ζωής στην καριέρα του Σαρλ, έχει ένα πολύ σοβαρό ατύχημα στο ιαπωνικό GP. Δυστυχώς οι ιατροί δεν μπορούν να τον επαναφέρουν.

Το πλήγμα για τον Σαρλ ήταν μεγάλο. «Δεν το έχω αποδεχτεί. Και νομίζω ότι δεν θα μπορέσω να το αποδεχτώ ποτέ» έχει δηλώσει ο Σαρλ για τον χαμό του φίλου του. Ωστόσο δεν τα παρατάει. Ακούει το κάλεσμα του πεπρωμένου και συνεχίζει στους αγώνες.

Advertisement

Δύο χρόνια αργότερα, πριν τον τελευταίο αγώνα της σεζόν στο GP3, και ενώ διεκδικεί το πρωτάθλημα, έρχεται το δεύτερο μεγάλο χτύπημα. Μαθαίνει ότι ο πατέρας του είναι σοβαρά άρρωστος.

Ο Ερβέ Λεκλέρ χάνει την μάχη με την επάρατη νόσο το 2017, τέσσερις ημέρες πριν ο Σαρλ κατακτήσει μία μεγάλη νίκη στον αγώνα F2 στο Μπακού. Για να τον καθησυχάσει ο Σαρλ, του λέει πριν πεθάνει ότι έχει κλείσει στην F1 για το 2018. Ένα κατά συνθήκην ψεύδος.

Όμως λίγες εβδομάδες αργότερα ο Λεκλέρ όντως θα εξασφάλιζε τη συμμετοχή του στην F1 με την Alfa Romeo. Το 2019 -οδηγός της Ferrari πλέον- θα έπαιρνε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο Σπα-Φρανκοσάν. Μία ημέρα μετά το θάνατο του καλού του φίλου, Αντουάν Ιμπέρ στην ίδια πίστα. Στην ζωή του Σαρλ θρίαμβος και τραγωδία πηγαίνουν χέρι-χέρι.

Η εκπλήρωση του πεπρωμένου

Advertisement

Ο Λεκλέρ επισκιάζει τον Φέτελ στην πρώτη του σεζόν με το Cavallino Rampante. Η ομάδα τον πιστεύει ως μελλοντικό της ηγέτη και ποντάρει επάνω του. Όμως τόσο η Ferrari όσο και ο ίδιος ο Σαρλ δεν είναι έτοιμοι ακόμη να εκπληρώσουν το πεπρωμένο τους.

Και αυτό γίνεται εμφανές κάθε φορά στο Μονακό. Ο Λεκλέρ είναι πάντα ένας από τους ταχύτερους -αν όχι ο ταχύτερος- εκεί. Επιπλέον η Ferrari διαθέτει σχεδόν κάθε χρόνο ένα μονοθέσιο ικανό για τη νίκη στο πριγκιπάτο.

Ωστόσο η πολυπόθητη νίκη πάντα ξεφεύγει. Λάθη και ατυχίες διασφαλίζουν το ότι ο Σαρλ θα πρέπει να δει άλλους οδηγούς να κερδίζουν τον αγώνα της πατρίδας του πριν από εκείνον. Για να κατακτήσουν το Μονακό, ο Λεκλέρ και η Ferrari πρέπει να ωριμάσουν. Να αφήσουν πίσω τους την αστάθεια του παρελθόντος.

Στο Μονακό του 2024 έγινε ακριβώς αυτό. Ο Σαρλ και η Ferrari είχαν ένα άψογο τριήμερο. Τα όποια προβλήματα αντιμετώπισαν ήταν μικρά και διαχειρίσιμα. Μακρινός απόηχος του παλιού που δίνει τη θέση του σε κάτι νέο.

Βγαίνοντας από το τούνελ για 78η και τελευταία φορά, ο Σαρλ μπορεί να ακούσει τα γιοτ από το λιμάνι στην Κονταμίν να τον χαιρετίζουν. Έχει αφήσει πίσω του το σκοτάδι και μπαίνει στο φως. Ο πατέρας του, ο Ζιλ, ο Αντουάν είναι όλοι εκεί, μαζί του. Όπως πάντα. Οδηγεί και για εκείνους τα τελευταία μέτρα πριν την καρό σημαία.

Ο Μπράιαν Μπότσι φωνάζει στην ενδοεπικοινωνία: «Το κερδίσαμε! Επιτέλους!». Ο Σαρλ ουρλιάζει από έκσταση, ανακούφιση και συγκίνηση. Όλα τα συναισθήματα γίνονται ένα κουβάρι. Το Μονακό δακρύζει. Επειδή στις 26 Μαΐου του 2024 ο αγαπημένος του υιός εκπλήρωσε το πεπρωμένο του.