Games
Τζορτζ Ράσελ: Από τον Παράδεισο στην Κόλαση (+video)
FORMULA 1
Ο Τζορτζ Ράσελ έδωσε στο Σπα-Φρανκοσάν μία από τις μεγάλες φετινές οδηγικές παραστάσεις για να πάρει την 3η νίκη της καριέρας του. Ωστόσο θα έφευγε από το Βέλγιο χωρίς το τρόπαιο του νικητή.
Λίγο μετά την επίσημη συνέντευξη τύπου, διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι μαρτυρούν ότι το βλέμμα του Τζορτζ πρόδιδε οργή καθώς μιλούσε στο κινητό του. Δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την διάθεση αυτή του Βρετανού έπειτα από έναν τέτοιο αγώνα.
WHAT CAR
Ωστόσο λίγο αργότερα θα μαθαίναμε τον λόγο. Το μονοθέσιο του Ράσελ είχε ζυγιστεί 1,5 χιλιόγραμμο κάτω από το ελάχιστο επιτρεπτό όριο των 798 χιλιόγραμμων. Ο Βρετανός γνώριζε ότι η νίκη είχε χαθεί. Δεν υπήρχε περίπτωση για την Mercedes να περισώσει την κατάσταση.
Αλλά πώς είχε φτάσει σε αυτήν την θέση ο Ράσελ έτσι κι αλλιώς; Κανονικά ο Βρετανός δεν θα έπρεπε να είναι καν στο podium μετά τον τερματισμό. Ιδίως εάν λάβουμε υπόψη τις ιδιαιτερότητες του χθεσινού αγώνα.
Το δίλημμα
Ο Ράσελ ξεκινούσε από την 6η θέση εχθές. Έκανε αρκετά νωρίς -στον 10ο γύρο- το πέρασμα από την μέση στην σκληρή γόμα. Τα δεδομένα από το pitwall τον έδιναν στην 5η θέση μέχρι το τέλος του αγώνα.
Επειδή το χθεσινό GP στο Σπα ήταν για οδηγούς και υπεύθυνους στρατηγικής ένας αγώνας δύο στάσεων. Στο briefing της Mercedes πριν την εκκίνηση, όλοι θεώρησαν τα δύο pit-stops ως δεδομένα. Συζητήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο τριών στάσεων, αλλά η μία και μοναδική στάση φάνταζε αδύνατη.
Όχι τόσο λόγω της φθοράς των Pirelli. Εξάλλου με την πίστα να έχει καινούργια άσφαλτο στους τομείς 1 και 3, εκείνη θα ήταν μάλλον περιορισμένη. Το πρόβλημα ήταν η απόδοση της μέσης γόμας η οποία για το Βέλγιο ήταν η C3.
Η μέση γόμα, λοιπόν, δεν είχε καθόλου καλή απόδοση σε μεγάλα stints. Ο ρυθμός έπεφτε δραματικά μετά από μόλις λίγους γύρους. Κατά συνέπεια κανείς δεν ήθελε να μείνει για πολλούς γύρους σε αυτήν. Αντιθέτως η σκληρή γόμα (C2) ήταν ιδανική. Έτσι οι περισσότεροι αποφάσισαν να «κάψουν» την μέση γόμα στο πρώτο stint και έπειτα -όσοι διέθεταν 2 σετ- να κάνουν τα δύο επόμενα stints τους με την σκληρή.
Λελογισμένο ρίσκο
Αυτή ήταν η by the book στρατηγική στο Βέλγιο. Κατά συνέπεια όποιος είχε την πρωτοπορία στο τέλος του πρώτου stint είχε και το πλεονέκτημα. Το undercut δεν είναι ιδιαίτερα ισχυρό στο Σπα και τα προσπεράσματα αρκετά δύσκολα.
Έτσι ο Χάμιλτον, ο οποίος είχε κάνει ένα εξαιρετικό πρώτο stint προσπερνώντας τους Πέρεζ και Λεκλέρ- είχε τον έλεγχο του αγώνα. Την ίδια στιγμή ο ρυθμός αγώνα των Red Bull και McLaren εξανεμιζόταν από την μεγάλη πίσω πτέρυγα της πρώτης και των… τρένων με DRS στα οποία είχε κολλήσει η δεύτερη.
Αλλά στην πίστα βρισκόταν και ο Ράσελ. Λίγο μετά την στάση του στα pits η προβολή στρατηγικής στο pitwall της Mercedes τον έδινε 5ο στην καρό σημαία. Στο σημείο εκείνο, όμως, ο Τζορτζ αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.
Έπειτα από λίγους γύρους με την σκληρή γόμα σε σχετικά καθαρό αέρα είχε παρατηρήσει κάτι περίεργο. Η βελτίωση στον ρυθμό του ήταν ραγδαία και η φθορά πολύ χαμηλή. «Πάμε χωρίς άλλη στάση μέχρι τον τερματισμό» πρότεινε ο Βρετανός στην ομάδα του.
Η προβολή για τον Ράσελ ακόμη και με μία στάση ήταν και πάλι η 5η θέση. Οπότε θεωρητικά ο Ράσελ δεν είχε κάτι να χάσει και το ρίσκο είχε νόημα. Ίσως κάποιο αυτοκίνητο ασφαλείας, μάλιστα, να ευνοούσε τον Βρετανό.
Ο τολμών νικά
Ακόμη και σε ένα περιβάλλον όπως αυτό της F1, όμως, όπου όλα παρακολουθούνται στενά από αισθητήρες και υπολογιστές, υπάρχει το περιθώριο λάθους. Και το νόμισμα αυτό θα το έβλεπε ο Τζορτζ και από τις δύο όψεις του.
Από την μία ο Ράσελ, οδηγώντας εκπληκτικά, κατάφερε να φέρει εις πέρας ένα mega stint 34 γύρων με την σκληρή γόμα. Αυτό κανείς δεν το είχε προβλέψει. Αλλά ο Ράσελ τόλμησε. Πήρε το ρίσκο και δικαιώθηκε.
Η άμυνά του στον Χάμιλτον κατά τους τελευταίους γύρους ήταν υποδειγματική. Πάντα φρόντιζε να έχει καλές εξόδους από το Bus-stop και την La Source ώστε να μετριάζει το -ούτως ή άλλως όχι τόσο ισχυρό- DRS του Χάμιλτον.
Ήταν μία μεγάλη εμφάνιση για τον Ράσελ. Συνδύασε άψογα στρατηγική σκέψη και οδηγική ικανότητα για να περάσει πρώτος την γραμμή του τερματισμού. Στο parc-ferme και στο podium ο Τζορτζ πανηγύριζε έξαλλα. Δικαιολογημένα έπειτα από την επίδοσή του.
Το τίμημα
Ωστόσο υπήρχε και κάτι το οποίο κανείς δεν είχε προβλέψει. Και αυτό ήταν η δραματική μείωση της μάζας των ελαστικών του Ράσελ από την παράταση του δεύτερου stint. Στους 34 αυτούς γύρους η C2 της Pirelli μπορεί να άντεξε μέχρι το τέλος. Αλλά έχασε πολύ περισσότερη γόμα από ότι περίμενε ο οποιοσδήποτε.
Αυτό δεν είναι παράλογο. Εξάλλου κανένας δεν πίστευε πριν τον αγώνα ότι θα έβγαινε ένα τόσο μεγάλο stint. Επιπλέον το Σπα-Φρανκοσάν είναι η μόνη πίστα στην οποίαν -λόγω μήκους- τα μονοθέσια δεν κάνουν τον επιπλέον γύρο μετά την καρό σημαία.
Ακόμη και έτσι, όμως, αμφιβάλλουμε για το εάν ο Ράσελ θα προλάβαινε να μαζέψει 1,5 χιλιόγραμμο από marbles (υπολείμματα ελαστικών) ώστε να περάσει τον έλεγχο. Το ερώτημα είναι άλλο. Κατά πόσον αυτή η διαφορά βάρους έπαιξε ρόλο στη νίκη του Ράσελ. Θα είχε καταφέρει να κρατήσει ο Τζορτζ τον Λιούις πίσω του εάν ήταν μέσα στα νόμιμα πλαίσια;
Dura lex sed lex
Προφανώς αυτή η απώλεια μάζας δεν επήλθε άμεσα. Δηλαδή δεν έτρεξε ο Ράσελ σε όλον τον αγώνα έχοντας ένα μονοθέσιο κατά 1,5 χιλιόγραμμο ελαφρύτερο. Λογικά τα ελαστικά του Βρετανού άρχισαν να χάνουν μάζα κάποια στιγμή στο τέλος του δεύτερου stint του.
Μπορούμε να πάρουμε σαν stint αναφοράς, το πρώτο του Σάινθ το οποίο έγινε με την σκληρή γόμα. Ο Ισπανός έμεινε 20 γύρους με την γόμα αυτή, πριν σταματήσει για πρώτη φορά. Με δεδομένο το ότι ο Σάινθ είχε περισσότερα καύσιμα σε αυτό το stint, μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι ο Ράσελ θα έβγαζε άνετα 25-27 γύρους κουβαλώντας λιγότερα καύσιμα, χωρίς να πιέσει τα ελαστικά του υπέρ το δέον.
Έτσι τα Pirelli θα άρχισαν να χάνουν μάζα με 7-8 γύρους να απομένουν. Και φυσικά δεν θα έχασε το κάθε ελαστικό 375 γραμμάρια μονομιάς. Αυτή η απώλεια θα έγινε σταδιακά.
Το χρονικό κέρδος από αυτήν τη διαφορά βάρους στον μεγάλο γύρο του Σπα είναι κοντά στα 0,05 δευτερόλεπτα ανά γύρο. Λαμβάνοντας υπόψη την σταδιακή απώλεια μάζας μπορούμε να πούμε ότι κατά μέσο όρο ο Ράσελ κέρδιζε το πολύ 0,03 ανά γύρο. Συνολικά, δηλαδή, κάπου μεταξύ 2 και 3 δέκατων του δευτερολέπτου στους 7 με 8 γύρους που προαναφέραμε.
Άρα πιστεύουμε ότι το 1,5 αυτό χιλιόγραμμο δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τελική επικράτηση του Ράσελ. Ωστόσο οι κανόνες υπάρχουν για να τηρούνται. Και σύμφωνα με αυτούς το μονοθέσιο του ήταν παράτυπο. Είναι σκληρό για οποιονδήποτε οδηγό να χάνει μία νίκη από μία τέτοια λεπτομέρεια. Ιδίως όταν έχει κάνει πιο πριν μία τόσο μεγάλη εμφάνιση. Dura lex sed lex (σ.σ. σκληρός νόμος αλλά νόμος).
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
