Menu
LIVE η κίνηση | Τιμές αυτοκινήτων newsautoCHOICE: EV | Τιμές Καυσίμων

FORMULA 1

Αφιέρωμα: Η αναγέννηση της McLaren

  • Πάνος Σεϊτανίδης (instagram.com/SeitanF1)

Η McLaren έκανε μέσα σε μία χρονιά τη διαδρομή ανάμεσα στα όρια της καταστροφή και το κατώφλι της αγωνιστικής αναγέννησης. Με ποιο τρόπο; Με νέο αφεντικό στο πρόσωπο του Andreas Seidl και ένα ολοκαίνουριο οδηγικό δίδυμο!

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος #31 του περιοδικού CAR που κάθε μήνα, κυκλοφορεί δωρεάν με την εφημερίδα Πρώτο Θέμα.

H όλη προσέγγιση ήταν λανθασμένη. Η σπατάλη χρημάτων και ένας οδηγός με σπουδαίο όνομα, ήταν ο τρόπος με τον οποίο η McLaren πίστευε πως το 2014 θα μπορούσε να βρει το δρόμο προς τις επιτυχίες. Έκαναν παταγώδες λάθος, έχοντας παραβλέψει τη θλιβερή απόδοση που είχε στο ξεκίνημα της συνεργασίας η υβριδική μηχανή της Honda αλλά και όπως τολμώ να ψιθυρίσω, τα δικά τους λάθη.
Κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορούσε βραχυπρόθεσμα να μειώσει την υστέρηση της Honda έναντι της Mercedes και παρά κάποιες εντυπωσιακές προσπάθειες σε κατατακτήριες δοκιμές, ο Fernando Alonso αποδείχθηκε όσο ανταγωνιστικά ήταν και τα όπλα που είχε στη διάθεσή σου. Η McLaren ήταν οδυνηρά αργή, η απογοήτευση όλων ήταν έκδηλη και το «matrix» σύστημα διοίκησης της ομάδας, αδυνατούσε να εντοπίσει φταίχτες για την αποτυχία. Ήταν διδαχή για το πως να μη προσεγγίζεις του αγώνες, με τη βρετανική ομάδα να κατρακυλά από την τρίτη θέση στη βαθμολογία κατασκευαστών το 2012, στην ένατη το 2015.

Χρειάζονταν αλλαγές με τη σημαντικότερη να έρχεται στην κεφαλή, καθώς ο Zak Brown (φωτό) παρέλαβε τα ηνία από τον Ron Dennis στο τέλος του 2016. Κλήθηκε να πάρει δύσκολες αποφάσεις: διέκοψε τη συνεργασία με τη Honda και απέλυσε μερικούς από τους κορυφαίους τεχνικούς της ομάδας. Όμως τα πράγματα χειροτέρεψαν και στο τέλος του 2018 είχαν ακόμα το δεύτερο πιο αργό μονοθέσιο στη Formula 1. Ναι, η McLaren!

Ακόμα κι ο Fernando Alonso, ένας από τους πιο πεισματάρηδες οδηγούς, έπρεπε να φύγει. Τα επίπεδα προσδοκίας που περιβάλλουν τον Ισπανό ήταν πολύ υψηλά και απαιτήσεις του υπερβολικές για μία ομάδα σε μεταβατικό στάδιο. Ήταν καλύτερο να τα πάρουν όλα από την αρχή, με δύο νέους οδηγούς. Δύο παιδιά που να κατανοούν τις χαμηλές προσδοκίες εν μέσω ανοικοδόμησης. Ο Carlos Sainz, στα 25 του και ο 20χρονος Lando Norris, ήταν οι κατάλληλες επιλογές. Ακατέργαστα διαμάντια με τεράστιες δυνατότητες.

Όμως και πάλι, η McLaren θα μπορούσε να αλλάξει ρότα μόνο αν αποκτούσε τον κατάλληλο ηγέτη. Ο Zak Brown ήταν ο CEO της ομάδας αλλά η αποστολή του επεκτάθηκε και πέραν της F1 – ήθελε έναν διευθυντή που θα επικεντρωνόταν στην ομάδα και την επιστροφή της στις νίκες. Κάποιον που να μπορεί να εμπνεύσει ένα απογοητευμένο εργατικό δυναμικό και να δώσει νέες κατευθύνσεις. Εδώ μπαίνει στο κάδρο ο Andreas Seidl. Ποιος Andreas, έσπευσαν να ρωτήσουν πολλοί. Ο Seidl μπορεί να έχει χαμηλών τόνων προφίλ, είναι όμως αγωνιστής. Εκπαιδευμένος μηχανολόγος, «ψήθηκε» στην F1 εργαζόμενος στη BMW όταν εκείνη συνεργαζόταν με τη Williams. Πήγε στη Sauber το 2006, όταν η BMW την εξαγόρασε, ενώ βρέθηκε εκτός F1 όταν αποχώρησε και η BMW. Τότε, αντί να χαθεί κάπου στον οργανισμό σε ρόλους που να αφορούν επιβατικά αυτοκίνητα, παρέμεινε σε αγωνιστικό ρόλο. Κατέκτησε τον τίτλο στο DTM, προτού πάρει μεταγραφή για την Porsche, με την οποία πανηγύρισε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα στο WEC και ισάριθμες νίκες στις 24h Le Mans.
«Ξέρει καλά τη δουλειά του», λέει για εκείνον ο Mark Webber, με τον οποίο συνεργάστηκαν στην Porsche. Αυτή ήταν η κοινή άποψη κάθε οδηγού των ομάδων με τις οποίες συνεργάστηκε ο 44χρονος σήμερα Γερμανός.

Θα αλλάξει τις τύχες της McLaren o Seidl;

«Είμαι γεννημένος για τους αγώνες», λέει ο Seidl. «Ερωτεύτηκα την F1 όταν έτρεχε ο [Michael] Schumacher. Τότε ήταν που πήρα την απόφαση να ακολουθήσω τη μηχανολογία στο πανεπιστήμιο, θέτοντας στον εαυτό μου το στόχο να φτάσω κάποια στιγμή στην F1. Στη Williams, απόλαυσα τη συνεργασία με τον Patrick Head, έναν από τους προσωπικούς μου ήρωες. Όταν η BMW γύρισε την πλάτη στο σπορ, έβαλα στόχο να επιστρέψω. Περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία και αυτή μου την έδωσε η McLaren».
Η Porsche προόριζε τον Seidl για ηγέτη του προγράμματός της στη Formula E – όμως ο Brown τον προσέγγισε στις 24h Le Mans του 2018.
«Ήθελα κάποιον που να έχει γνωρίσει επιτυχίες», λέει ο Brown. «Όχι απαραίτητα στην F1. Οποιονδήποτε μπορούσε να τρέξει με επιτυχία ένα αγωνιστικό πρόγραμμα για έναν κατασκευαστή, κάποιον που να ξέρει τι κάνει. Ήταν ξεκάθαρο για μένα πως ο Andreas ήταν ο καταλληλότερος για τη δουλειά».

Η McLaren είχε πρόσφατα, βρεθεί ξανά σε αναζήτηση ηγέτη. Είχε στρατολογήσει κάποιον με αντίστοιχο βιογραφικό το 2016, όταν ο Ron Dennis είχε προσλάβει τον Jost Capito για να διευθύνει την ομάδα. Ο Capito είχε εμπειρία στην F1 από τα χρόνια της Sauber και είχε ηγηθεί της άκρως επιτυχημένης πολυετούς εμπλοκής της Volkswagen στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Όμως προτού προλάβει να αφήσει το στίγμα του στην ομάδα, του ζητήθηκε να αποχωρήσει, όντας θύμα της «πολιτικής κόντρας» που οδήγησε στην έξοδο και τον Dennis. Παρότι η πορεία του Seidl ήταν παρόμοια με εκείνη του Capito, το δικό του μέλλον στο Ουόκινγκ έδειχνε εξ αρχής πιο διασφαλισμένο. Προτού ενταχθεί στην ομάδα, ξεκαθάρισε πως θα ήταν το απόλυτο αφεντικό. Καμία απόφαση δεν θα μπορούσε να παρθεί χωρίς συγκατάθεσή του. Νέα αεροδυναμική σήραγγα, νέος προμηθευτής κινητήρα, νέο οδηγικό δίδυμο – όλα θα ήταν πλέον δικές του αποφάσεις.

Ενώ ο Brown βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τον Seidl το καλοκαίρι του 2018, είχε υπογράψει με τους Sainz και Norris. Ο Ισπανός που τα είχε πάει καλά σε άμεση σύγκριση με τον Max Verstappen όταν βρίσκονταν αμφότεροι στην Toro Rosso, είχε δεσμευτεί με διετές συμβόλαιο. Όσο για τον Norris, είχε μονοετή συμφωνία με οψιόν επέκτασης. Ήταν ήδη μέλος του Προγράμματος Νέων Οδηγών της McLaren και είχε εντυπωσιάσει την ομάδα στις ελεύθερες δοκιμές στις οποίες είχε λάβει μέρος. Όμως πόσο καλός στ’ αλήθεια ήταν; Είχε προκαλέσει αίσθηση στο karting, πήρε τον τίτλο στη Formula 3 αλλά είχε μία δύσκολη σεζόν στη Formula 2 το 2018, κερδίζοντας μόλις έναν αγώνα, με αποτέλεσμα κάποιοι στον οργανισμό της McLaren να θεωρούν πως χρειαζόταν άλλη μία σεζόν στην F2. Κακώς ανησυχούσαν. Ο Norris έκανε εντύπωση με το καλημέρα: ήταν όγδοος στις κατατακτήριες στο ντεμπούτο του στην F1 στη Μελβούρνη και πήρε τους πρώτους του βαθμούς δύο εβδομάδες αργότερα, στο Μπαχρέιν. Το παιδί θαύμα είχε κάνει το θαύμα του!

«Ένιωθα έτοιμος για το μεγάλο βήμα», λέει ο Norris αναφερόμενος εκ των υστέρων για τον προβιβασμό του. «Πάντα θες να έχεις περισσότερο χρόνο στην πίστα αλλά δεν ήθελα να περάσω έναν ακόμα χρόνο στην F2. Ήθελα να βρεθώ στην F1 και δούλεψα σκληρά με τους μηχανικούς μου για να προετοιμαστώ για αυτό το βήμα». Το αφεντικό του στην F2, o Trevor Carlin, δεν αμφέβαλλε ποτέ για τις ικανότητες του Norris. «Κέρδισε 6 πρωταθλήματα σε δύο χρόνια», λέει ο Carlin. «Ήταν πραγματικά εντυπωσιακός, τι άλλο να πω;». Όταν ο Seidl έπιασε επίσημα δουλειά στη McLaren, την 1η Μαΐου του 2019, η ομάδα είχε μαζέψει 18 βαθμούς στα πρώτα 4 GP. Η σεζόν είχε ξεκινήσει καλά και θα κυλούσε ακόμα καλύτερα. Το γαλλικό Grand Prix, το όγδοο στο καλεντάρι, ήταν από τα highlights της σεζόν. «Ήμασταν πλέον ξεκάθαρα η τέταρτη ισχυρότερη ομάδα του grid, τόσο σε ότι αφορούσε στην ταχύτητα στις κατατακτήριες όσο και σε ρυθμό αγώνα», λέει ο Seidl. «Τότε ήταν που πιστέψαμε πως θα μπορούσαμε πραγματικά να διεκδικήσουμε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών. Οι αναβαθμίσεις που φέρναμε απέδιδαν και παίρναμε όλο και περισσότερα από το μονοθέσιό μας».

Ο Seidl είχε κληρονομήσει μία ομάδα σε ανοδική πορεία αλλά τη βοήθησε να πιστέψει περισσότερο στις ικανότητές της. Στα μισά της σεζόν είχε ήδη αρχίσει να αναδιαρθρώνει τις δομές αναφοράς εντός της ομάδας. Καθιέρωσε ένα σύστημα με τρεις επικεφαλής τμημάτων, που δίνουν όλοι αναφορά σε εκείνον, ενώ εξασφάλισε τη δημιουργία νέας αεροδυναμικής σήραγγας, που θα κοστίσει αρκετά εκατομμύρια λίρες. Η εποχή Seidl είχε μόλις αρχίσει.
«Ο τρόπος με τον οποίο έγινα αποδεκτός στην ομάδα, ήταν φανταστικός», λέει. «Δεν είναι ποτέ εύκολο να ενταχθείς σε μία ομάδα μεσούσης της σεζόν αλλά όλοι με υποδέχθηκαν με τον καλύτερο τρόπο, πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις δικές μου κατευθύνσεις. Η υποστήριξη και η ελευθερία που μου εξασφάλισαν ο Zak και οι μέτοχοι, ήταν κάτι φανταστικό».
Ακολούθησαν κι άλλες αλλαγές – μικρές και μεγάλες. Υπέγραψε συμφωνία παροχής κινητήρων από τη Mercedes για το 2021 και μετά (μεγάλη) ενώ άλλαξε και τους κανόνες ένδυσης στο Κέντρο Τεχνολογίας της McLaren (μικρό). Ανέκαθεν το προσωπικό πήγαινε για δουλειά φορώντας πουκάμισο και σακάκι αλλά τώρα ενθαρρύνθηκαν να έχουν πιο καθημερινό ντύσιμο. Λες και η McLaren έκλεψε ξαφνικά από τη Red Bull τον τίτλο της ομάδας που ξέρει να διασκεδάζει.


Σίγουρα πάντως, οι οδηγοί έδειχναν να περνούν καλά. Σε κάθε αγώνα έκαναν πλάκες ο ένας στον άλλο. Και το σημαντικότερο για την τεχνική ομάδα, ήταν διαρκώς δεκτικοί στο πως θα μπορούσαν να βελτιώσουν την απόδοση του μονοθεσίου. Όσο για τις μεταξύ τους διαφορές στην πίστα, ήταν μικρές. Στο τέλος του χρόνου, ο Norris επικράτησε στη μάχη των κατατακτήριων δοκιμών με σκορ 11-10.
«Οι οδηγοί είναι οι ήρωες αυτού του σπορ αλλά και της ομάδας», λέει ο Seidl. «Όλοι τους θαυμάζουν. Αν οι οδηγοί πιστεύουν στην ομάδα, τότε και η ομάδα πιστεύει σ’ αυτούς. Ακόμα κι αν είχαν μία κακή μέρα, είναι σημαντικό να εμφανιστούν την επομένη με θετική στάση και έτοιμοι να κυνηγήσουν πάλι το καλύτερο δυνατό. Ο Carlos και ο Lando είναι ένας από τους θεμελιώδεις λόγους που κάναμε αυτό το βήμα προς τα εμπρός».
Δεν δίνουν όλες οι ομάδες τόση έμφαση στη συνεισφορά των οδηγών τους. Ο Patrick Head, άλλοτε τεχνικός υπεύθυνος της Williams, χαρακτήριζε τους οδηγούς ως… λάμπες – «βγάζεις έναν από τη θέση του, βάζεις άλλον» – ενώ η Ferrari εξακολουθεί να κηρύττει πως κανένας οδηγός δεν είναι υπεράνω της Scuderia. Αντίθετα η McLaren βασίζει τα θεμέλια του μέλλοντος της, σε αυτούς τους δύο.

Ειδικά ο Norris, μπορεί να αποτελέσει ενδιαφέρον αντικείμενο περιπτωσιολογικής μελέτης. Γεννημένος τον Νοέμβριο του 1999, απείχε μόλις 6 εβδομάδες από το να είναι μέλος της λεγόμενης «Γενιάς Z». Και η δυνητική πρόσβασή του σε αυτή την εξαρτημένη από οθόνες και social media γενιά, την οποία οι χορηγοί λατρεύουν, είναι τεράστια! Κι αυτό διότι έχει instagram (1.2 εκ ακόλουθοι), έχει twitter (330 χιλιάδες ακόλουθοι), κάνει vlog, ασχολείται με το tik-tok και το twich. Κάνει ότι κάνει η «Γενιά Ζ». Απλά τυχαίνει να είναι και οδηγός αγώνων.
Κι όπως τονίζει και ο Carlin, είναι φοβερός οδηγός αγώνων. Ήταν ενδέκατος στην τελική βαθμολογία του 2019, πέντε θέσεις πίσω από τον Sainz, όμως οι έξι εγκαταλείψεις του θόλωσαν τη συνολική εικόνα. Ανάμεσά τους κι αυτή στον τελευταίο γύρο του Σπα, ενώ ήταν πέμπτος. Ήταν γρήγορος αλλά έκανε και την αυτοκριτική του, πράγμα που είδα από πρώτο χέρι στις κατατακτήριες στην Ιαπωνία. Μάζευα δηλώσεις από τους οδηγούς κι ο Norris, που ήταν όγδοος, μόλις 1 δέκατο του δευτερολέπτου πίσω από τον Sainz, ξεκίνησε ένα λεπτομερή μονόλογο στον οποίο εξηγούσε που ακριβώς έχασε χρόνο στον ταχύτερο γύρο του. «Ξέρω πως μπορώ να τα καταφέρω», κατέληξε. «Αρκεί να τα κάνω όλα σωστά». Αυτού του επιπέδου οι ενδοσκοπήσεις, βοηθούν τον Norris να συνεργάζεται τόσο καλά με τον Seidl.

«Η επιτυχία στο μηχανοκίνητο αθλητισμό, βασίζεται στην προετοιμασία και την προσδοκία», σημειώνει ο Γερμανός. «Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, πονάει γιατί φαίνεται πως θα έπρεπε να είχαμε προετοιμαστεί καλύτερα. Ταυτόχρονα όμως, το χρησιμοποιώ ως κίνητρο, να πάμε σπίτι, να αναλύσουμε τι έχει συμβεί και να προσπαθήσουμε να τα πάμε καλύτερα την επόμενη φορά. Πιστεύω ακράδαντα πως ως ομάδα, πρέπει να περάσουμε τέτοιες περιόδους, διότι στο τέλος, αυτές είναι που σε κάνουν πιο ισχυρό».
Η McLaren θα γίνει πιο ισχυρή. Η νέα MCL35 πέτυχε τους στόχους της ομάδας στην αεροδυναμική σήραγγα, πράγμα που σημαίνει πως θα μπορέσει να μειώσει περαιτέρω την απόσταση από τις τρεις μεγάλες ομάδες (Mercedes, Ferrari, Red Bull). Αν καταφέρουν να το κάνουν το 2020 ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζονται για τη μεγάλη αλλαγή κανονισμών που τελικά θα έρθει το 2022, μπορούν τότε να ονειρεύονται επιστροφή στις νίκες.

Διανύουμε μία περίοδο όπου η McLaren τα κάνει όλα σωστά. Και όταν αρχίσει πάλι η δράση, το μέλλον της αναμένεται λαμπερό. Σε έντονο πορτοκαλί χρώμα.

Δημοφιλή στο Protothema.gr