Games
F1 GP Βελγίου: Ο πιο σύντομος δρόμος (+video)
FORMULA 1
Στο Σπα-Φρανκοσάν ο Κίμι Αντονέλι κυριάρχησε επί του Τζορτζ Ράσελ ακολουθώντας πιστα μία πολύ απλή αρχή: Ο συντομότερος δρόμος κερδίζει.
Θα αναρωτηθεί, ίσως, κανεί γιατί επιλέγουμε για την σημερινή ανάλυση να συγκρίνουμε την επίδοση του poleman Αντονέλι με εκείνην του τέταρτου ταχύτερου χθες Ράσελ. Βλέπετε υπήρχαν δύο οδηγοί μεταξύ τους, οι Φερστάπεν και Νόρις οι οποίοι οδήγησαν εξίσου φανταστικά με τον Αντονέλι.
WHAT CAR
Αλλά σκοπός μας είναι να αποκρυπτογραφήσουμε τον τρόπο με τον οποίον πρέπει να οδηγούνται τα φετινά μονοθέσια. Και μία σύγκριση της προσπάθειας του γύρου του Κίμι με του Μαξ ή ακόμη και με του Λάντο (με τον οποίον χρησιμοποιεί την ίδια PU) θα είχε αρκετά θολά σημεία.
Η W17 έχει αρκετά διαφορετικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την RB22 και την MCL40. Κατά συνέπεια θα υπήρχαν πολλά σημεία υπεροχής του Κίμι έναντι των άλλων δύο οδηγών, τα οποία θα οφείλονταν στο μονοθέσιο και όχι στον οδηγό. Επειδή μπορεί η Ford-RBPowertrains να έχει κατασκευάσει τον καλύτερο ICE του 2026. Ωστόσο η Mercedes διαθέτει το καλύτερο συνολικά πακέτο. Τόσο σε ότι αφορά την PU όσο και το σασί.
Έτσι η σύγκριση της επίδοσης του Αντονέλι (ενός οδηγού που έχει αριστεύσει με τα φετινά μονοθέσια) έχει νόημα μόνο με εκείνην του Ράσελ. Του ταχύτατου εκείνου οδηγού, δηλαδή, που πρόβαλε ως το απόλυτο φαβορί για τον φετινό τίτλο. Και όμως, ο οδηγός αυτός έφαγε μισό δευτερόλεπτο από τον Αντονέλι στο Σπα-Φρανκοσάν. Σε μία πίστα στην οποίαν ήταν ανέκαθεν συγκλονιστικός. Πώς προέκυψε, λοιπόν, αυτή η χαοτική διαφορά μεταξύ των δύο οδηγών της Mercedes;
Διαφορά τεχνικής
Ο Τζορτζ Ράσελ ήταν ανέκαθεν ένας οδηγός που ακροβατούσε στο απόλυτο όριο της δυναμικής ισορροπίας του μονοθέσιου. Προφανώς, αυτή είναι στην πραγματικότητα η φύση ενός οδηγού αγώνων. Αλλά υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις στην αναζήτηση του ορίου.
Ο Τζορτζ είχε ανέκαθεν μία ποιότητα στην οδήγησή του που θύμιζε την προσέγγιση του Άιρτον Σένα. Ποια ήταν αυτή; Φρενάρισμα την τελευταία δυνατή στιγμή, και είσοδος στην στροφή με την ισορροπία του μονοθέσιου να κρέμεται κυριολεκτικά από… μία κλωστή. Εντυπωσιακό όταν πετυχαίνει, αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνο παράλληλα. Επειδή αρκεί ένα μικρό λάθος, ένα μικρό γλίστρημα ώστε τα πράγματα να πάνε πολύ στραβά. Η αίσθηση του αυτοκινήτου πρέπει να είναι απόλυτη.
Αλλά έτσι οδηγούσε πάντα ο Τζορτζ. Έτσι έφτασε μέχρι την Mercedes και απολαμβάνει ( ; ) την πολυτέλεια του να οδηγεί το καλύτερο αυτοκίνητο. Διαβάζοντας κανείς ότι ο Ράσελ οδηγεί με το στιλ του Σένα, ίσως απορήσει. Επειδή ενδεχομένως θα πιστέψει ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να είναι κανείς γρήγορος.
Αυτό, όμως, δεν είναι αλήθεια. Ο Σένα ήταν, όντως, ένας από τους ταχύτερους οδηγούς όλων των εποχών. Αλλά ακόμη και στο απόγειο της δόξας του στις αρχές του ’90, είχε εμφανιστεί ένας νεαρός Γερμανός με εντελώς διαφορετική προσέγγιση, που είχε αποδείξει ότι υπήρχε και άλλος τρόπος. Και μάλιστα πολύ πιο αποδοτικός.
Πάνω από τριάντα χρόνια αργότερα είναι η σειρά ενός νεαρού Ιταλού να μας δείξει ότι για τα μονοθέσια του 2026, όχι μόνο ο τρόπος του Ράσελ δεν είναι ο μόνος, αλλά δεν είναι καν καλός! Η διαφορά τεχνικής που ανέκαθεν υπήρχε μεταξύ των Αντονέλι-Ρασελ ήρθε και έγειρε αποφασιστικά την πλάστιγγα υπέρ του Ιταλού με τα φετινά μονοθέσια. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στην McLaren μεταξύ των Νόρις-Πιάστρι.
Ο πιο σύντομος δρόμος
Η προσέγγιση των Ράσελ-Σένα-Χάκινεν έχει ένα εγγενές μειονέκτημα. Θυσιάζει την οικονομία κινήσεων για χάρη της επίτευξης υψηλότερης μέσης ταχύτητας. Παρατηρώντας τα στοιχεία τηλεμετρίας των Αντονέλι και Ράσελ θα δούμε κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Ο Ράσελ είχε υψηλότερη μέση ταχύτητα στην διάρκεια του γύρου του από ότι ο Αντονέλι κατά 3 χλμ/ώρα.
Πώς γίνεται, τότε, ο Ιταλός να του έριξε μισό δευτερόλεπτο; Η απάντηση είναι απλή. Ο Αντονέλι διήνυσε μικρότερη απόσταση από ότι ο Ράσελ! Με άλλα λόγια, οι πιο κλειστές (και άρα σύντομες) γραμμές του Αντονέλι αντιστάθμισαν την μεγαλύτερη ταχύτητα που κατέγραφε ο Ράσελ στις πιο μακρές γραμμές του. Χαρακτηριστική είναι η απίστευτα κοφτή γραμμή του Κίμι στην είσοδο της Les Combes.
Θα αναρωτηθεί κανείς: Ωραία αφού είναι τόσο προφανές γιατί ο Ράσελ δεν αλλάζει την οδήγηση του; Απάντηση: Νομίζετε ότι είναι εύκολο; Πιστεύετε ότι είναι απλό για έναν οδηγό αγώνων να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίον οδηγούσε μια ζωή; Φυσικά και δεν είναι.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Τζορτζ δεν μπορεί να προσαρμόσει τον τρόπο του στις απαιτήσεις των νέων μονοθέσιων. Επειδή μέχρι και πέρσι αυτό το μειονέκτημα στην οδήγηση του Τζορτζ δεν τον επηρέαζε ιδιαίτερα. Και το είδατε ότι είχε κερδίσει κατά κράτος τον Αντονέλι το 2025. Αλλά από φέτος υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος. Μία παράμετρος ικανή να καταδικάσει όχι μόνο την χρονιά αλλά και την καριέρα, ακόμη, του Ράσελ.
Οικονομία
Αυτή δεν είναι άλλη από την οικονομία μπαταρίας που κάνει ο Αντονέλι χάρη στον τρόπο οδήγησής του. Διατηρώντας μεγαλύτερη ελάχιστη ταχύτητα σε όλες τις κρίσιμες στροφές (Bruxelles, Stavelot) ο Ιταλός ζητάει λιγότερα από την μπαταρία. Και άρα έχει μεγαλύτερο απόθεμα ενέργειας σε κάθε επερχόμενη ευθεία, καθώς το όριο φόρτισης της μπαταρίας είναι σαφώς προκαθορισμένο στην διάρκεια του γύρου.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τα περάσματα των δύο οδηγών από την Bruxelles η οποία είναι κρίσιμη για την επίτευξη ενός ανταγωνιστικού δεύτερου τομέα. Ο Αντονέλι και μένει λιγότερο στα φρένα από ότι ο Ράσελ και ολοκληρώνει την στροφή νωρίτερα.
Η ελάχιστη ταχύτητα του Αντονέλι είναι μόλις κατά 1χλμ/ώρα ανώτερη από του Ράσελ. Αλλά αυτό δεν λέει όλη την ιστορία. Επειδή ο Κίμι χάρη στην καλύτερη γραμμή που ακολουθεί έχει ανοίξει και νωρίτερα και πιο γρήγορα το γκάζι από ότι ο Τζορτζ.
Το τελευταίο, μέχρι και το 2025, θα είχε ίσως επιπτώσεις (θετικές για Κίμι, αρνητικές για Τζορτζ) μόνο στα ελαστικά. Σε μία παράμετρο, δηλαδή, η οποία σπανίως θα έκανε την διαφορά σε κατατακτήριες. Αλλά από φέτος οι επιπτώσεις περνούν και στην μονάδα ισχύος.
Επειδή ο Κίμι στο σημείο εκείνο (και σε πολλά άλλα στη διάρκεια του γύρου) αναγκάζει την PU να επικεντρωθεί στην επιτάχυνση χωρίς να ανακτήσει ενέργεια στην μπαταρία κατά την αρχική της φάση. Πώς έχει αντισταθμίσει αυτήν την διαφορά φόρτισης σε σχέση με τον Ράσελ; Με πιο γρήγορα κατεβάσματα ταχυτήτων και πιο δυνατό φρενάρισμα από ότι ο Τζορτζ στην είσοδο της στροφής, λίγο πιο πριν.
Έτσι εξηγείται το πώς ο Κίμι έχει κατά 2% λιγότερο clipping σε σχέση με τον Ράσελ στην διάρκεια του γύρου. Ο Ιταλός αναγκάζει την PU του να ανακτά ενέργεια με τον πιο αποδοτικό τρόπο από τους διαθέσιμους. Δεν θυσιάζει μέρος ισχύος της PU στην φάση της επιτάχυνσης για χάρη της μπαταρίας.
Από την άλλη στην Stavelot ο Αντονέλι κερδίζει καθαρά λόγω μεγαλύτερης ελάχιστης ταχύτητας. Αυτή του Κίμι είναι στα 177 χλμ/ώρα ενώ του Τζορτζ στα 169,5 χλμ/ώρα. Στην ακόλουθη ευθεία και για απόσταση ενός, περίπου, χιλιομέτρου μέχρι το Bus-stop chicane, ο Ιταλός έχει υψηλότερη ταχύτητα κατά 5 χλμ/ώρα από ότι ο Βρετανός. Τέτοιες διαφορές είναι απλά καταδικαστικές.
Εδώ η χαμηλότερη ελάχιστη ταχύτητα του Ράσελ στην Stavelot, αναγκάζει την μπαταρία της Mercedes να δίνει ενέργεια ακόμη και στην αρχική φάση της επιτάχυνσης. Ενώ εκείνη του Κίμι (ακριβώς επειδή έχει μικρότερο χάσμα να καλύψει) διαθέτει ακόμη αρκετή από την ενέργειά της μέχρι και το τέλος της ευθείας.
Γι’ αυτό ο Τζορτζ διαμαρτύρεται ότι δεν έχει αρκετή ισχύ στις ευθείες. Μόνο που το πρόβλημα για τον Βρετανό δεν είναι στην πραγματικότητα οι ευθείες αλλά οι στροφές. Εκεί, δηλαδή, που ξοδεύει περισσότερη ενέργεια από ότι ο teammate του.
Κάπως έτσι, λοιπόν, ο Κίμι κυριαρχεί επί του Τζορτζ εδώ και 8 αγώνες. Και θα συνεχίσει να κυριαρχεί εάν ο Ράσελ δεν κάνει μικρές αλλά σημαντικές παρεμβάσεις στην προσέγγιση του. Κάποιες φορές, όμως, οι μικρές αυτές παρεμβάσεις είναι και οι πιο δύσκολες.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡA
McLaren: Οι λόγοι των τελευταίων κακών εμφανίσεων
F1 GP Βελγίου: Mercedes εναντίον Ferrari
F1 GP Βελγίου: Η pole στον Αντονέλι έπειτα από μεγάλη μάχη
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
