Τα turbo που έκαναν τη δεκαετία του ’80 αξέχαστη

ΝΕΑ

10 Αυγούστου, 2026 21:00 newsautoteam

Θυμόμαστε τρία θρυλικά μοντέλα από τη δεκαετία του ’80 που απογείωσαν την τεχνολογία της υπερτροφοδότησης.

Η δεκαετία του 1980 σηματοδότησε τη μεγάλη εξάπλωση των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων. Η αυστηροποίηση των προδιαγραφών εκπομπών ρύπων και η ανάγκη για καλύτερη κατανάλωση οδήγησαν πολλούς κατασκευαστές στην υιοθέτηση του turbo ως μέσου αύξησης της απόδοσης μικρότερων κινητήρων.

WHAT CAR

Με τέτοιες τιμές σε καινούργιο ακόμα κοιτάς μεταχειρισμένα;

Πολυτελές με 0,9% επιτόκιο και λίγα το μήνα

Ηρθε και θα σε καταπλήξει

Με λίγα το μήνα έχεις το απόλυτο

Για να μην ξανα-ταλαιπωρηθείς από το μποτιλιάρισμα

Υπήρξαν όμως και εταιρείες που εκμεταλλεύτηκαν την τεχνολογία αυτή για να δημιουργήσουν ορισμένα από τα πιο ακραία αυτοκίνητα παραγωγής όλων των εποχών.

Renault 5 Turbo (1980)
Το Renault 5 παρουσιάστηκε το 1972 ως ένα μικρό, πρακτικό αυτοκίνητο πόλης, χωρίς καμία ιδιαίτερη σπορ φιλοδοξία. Όλα όμως άλλαξαν το 1980, όταν η Renault αποφάσισε να εξελίξει μια ειδική έκδοση για τους αγώνες ράλι η οποία όμως για την έκδοση αγωνιστικής ομολογκασιόν προϋπόθετε τη δημιουργία μιας αντίστοιχης έκδοσης δρόμου, του διάσημου 5 Turbo.

Παρότι βασιζόταν στο τρίθυρο Renault 5, στην πράξη επρόκειτο για ένα εντελώς διαφορετικό αυτοκίνητο. Διέθετε ειδικό πλαίσιο και ένα εντυπωσιακά φαρδύτερο αμάξωμα με έντονα φουσκωμένα φτερά. Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η αρχιτεκτονική της μετάδοσης καθώς ο κινητήρας είχε μεταφερθεί στο κέντρο και η κίνηση περνούσε στους πίσω τροχούς, σε πλήρη αντίθεση με το απλό προσθιοκίνητο 5άρι.

Ο κινητήρας ήταν ένας τετρακύλινδρος 1,4 λίτρων, εξοπλισμένος με μηχανικό ψεκασμό Bosch K-Jetronic και υπερσυμπιεστή Garrett T3. Την εποχή που οι απλές εκδόσεις του Renault 5 απέδιδαν από 44 έως 64 ίππους, το 5 Turbo έφτανε τους 160 ίππους, προσφέροντας εκρηκτικές επιδόσεις και οδηγική εμπειρία που δύσκολα συναντούσε κανείς σε αυτοκίνητο δρόμου.

Με την εκκεντρική του εμφάνιση και τον απαιτητικό οδηγικό χαρακτήρα του, το Renault 5 Turbo καθιερώθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα hot hatch όλων των εποχών και ένα από τα πιο εμβληματικά μοντέλα της δεκαετίας του ’80.

Lancia Delta S4 Stradale (1985)
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η Lancia κυριαρχούσε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, κατακτώντας τον τίτλο του 1983 με την πισωκίνητη 037. Η εμφάνιση όμως της τετρακίνησης από την Audi άλλαξε τα δεδομένα και ανάγκασε την ιταλική εταιρεία να εξελίξει ένα εντελώς νέο αγωνιστικό αυτοκίνητο.

Το αποτέλεσμα ήταν η Delta S4 Stradale, που παρουσιάστηκε το 1985 και εξελίχθηκε σε συνεργασία με την Abarth και τις υπόλοιπες εταιρείες του ομίλου Fiat. Ηταν ένα καθαρόαιμο Group B με ειδικό σωληνωτό πλαίσιο και μοναδικό αμάξωμα. Η έκδοση Stradale κατασκευάστηκε αποκλειστικά για λόγους ομολογκασιόν, διατηρώντας την τετρακίνηση και την ιδιαίτερα προηγμένη μηχανολογική της διάταξη.

Όπως και το αγωνιστικό μοντέλο, η Delta S4 Stradale περισσότερο έμοιαζε με αυτοκίνητο φτιαγμένο για ειδικές διαδρομές παρά με συμβατικό οικογενειακό hatchback. Στο κέντρο του πλαισίου φιλοξενούσε τον τετρακύλινδρο Tipo 233 ATR 18S, ο οποίος χρησιμοποιούσε τόσο μηχανικό υπερσυμπιεστή όσο και turbo.

Η απόδοση στην έκδοση δρόμου έφθανε τους 253 ίππους, όμως στις αγωνιστικές εκδόσεις ξεπερνούσε τους 400 ίππους, ενώ θεωρητικά, χωρίς περιορισμούς, ο συγκεκριμένος κινητήρας μπορούσε να φτάσει ακόμη και τους 1.000 ίππους. Ακόμη και με τη μειωμένη ισχύ της έκδοσης παραγωγής, η Delta S4 Stradale παραμένει ένα από τα πιο ακραία αυτοκίνητα δρόμου που κατασκευάστηκαν ποτέ, τόσο σε επίπεδο σχεδίασης όσο και μηχανολογίας.

Ferrari F40 (1987)
Παρότι η Ferrari συνέχισε να εξελίσσει μερικούς από τους κορυφαίους ατμοσφαιρικούς κινητήρες της εποχής, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να χρησιμοποιεί υπερτροφοδότηση τόσο στα αγωνιστικά όσο και στα μοντέλα παραγωγής της. Λίγα χρόνια αργότερα παρουσίασε το αυτοκίνητο που έμελλε να εξελιχθεί σε έναν πραγματικό θρύλο.

Η Ferrari F40 έκανε την πρώτη της εμφάνιση το καλοκαίρι του 1987, διαδεχόμενη την 288 GTO ως το κορυφαίο μοντέλο της εταιρείας. Όπως και η προκάτοχός της, χρησιμοποιούσε έναν V8 με δύο turbo, ο οποίος όμως ήταν σημαντικά εξελιγμένος και απέδιδε 478 ίππους.

Εξίσου εντυπωσιακή ήταν και η σχεδίασή της. Το αμάξωμα με τη χαρακτηριστική μεγάλη πίσω αεροτομή και την αγωνιστική αισθητική έμοιαζε περισσότερο με πρωτότυπο πίστας παρά με αυτοκίνητο που κυκλοφορούσε νόμιμα στον δρόμο. Κάθε στοιχείο είχε σχεδιαστεί με μοναδικό στόχο τις επιδόσεις και την οδηγική εμπειρία, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την άνεση και την πρακτικότητα.

Η F40 θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο σκληροπυρηνικές Ferrari που απέκτησαν ποτέ πινακίδες κυκλοφορίας. Η ζήτηση αποδείχθηκε τόσο μεγάλη ώστε, αντί για τις 400 μονάδες που είχαν αρχικά προγραμματιστεί, η Ferrari κατασκεύασε συνολικά 1.311 αυτοκίνητα.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Πρώτη επαφή με τη νέα Mercedes-Benz GLA στην Πολωνία

Επίσημο: Ήρθε στην Ελλάδα το νέο MG HS Hybrid+ με 225 άλογα (+τιμές)

Έχει πρόταση στα χέρια της η VW για την Ducati;