Games
Τουρκία: Ελληνικό Mirage «καταρρίπτεται» σε προσομοίωση του HISAR
MIRROR
Το Defence Turk παρουσιάζει ελληνικό μαχητικό ως στόχο του τουρκικού αντιαεροπορικού συστήματος. Τι δείχνει το βίντεο, ποιες είναι οι δυνατότητες του HISAR-O και πού βρίσκεται ο σχεδιασμός για την ελληνική «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Ένα ελληνικό Mirage 2000-5 εμφανίζεται να καταρρίπτεται από το αντιαεροπορικό σύστημα HISAR-O, σε βίντεο εκπαιδευτικής προσομοίωσης που παρουσίασε το τουρκικό αμυντικό μέσο Defence Turk στις 29 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόκειται για ψηφιακή αναπαράσταση εμπλοκής και όχι για πραγματικό περιστατικό, με την επιλογή του ελληνικού μαχητικού ως στόχου να δίνει ιδιαίτερο βάρος στην παρουσίαση.
WHAT CAR
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει πλάνα από το πεδίο και εγκαταστάσεις εκπαίδευσης και προσομοίωσης αεράμυνας, με παρουσιάσεις αξιωματικών και αναφορές στα συστήματα Korkut, Sungur, HISAR-A και HISAR-O. Στο επίμαχο απόσπασμα προβάλλεται η διαδικασία εμπλοκής του HISAR-O, με τον στόχο να απεικονίζεται ως Mirage της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η δημοσιοποίηση έρχεται μόλις πέντε ημέρες μετά τις δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Νέα Υόρκη. Στις 24 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή της τουρκικής Προεδρίας, ο Τούρκος πρόεδρος είχε υποστηρίξει: «Η Τουρκία δεν είναι εχθρός της Ελλάδας, είναι γείτονάς της και σύμμαχός της υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ». Είχε επίσης επικαλεστεί την ανάγκη διατήρησης της ειρήνης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτή η αντίθεση είναι και το πολιτικά ενδιαφέρον στοιχείο: από τη μία η διαβεβαίωση περί συμμαχικής σχέσης και από την άλλη η δημόσια προβολή ενός ελληνικού αεροσκάφους στον ρόλο του αντιπάλου. Η επιλογή προσφέρεται για επικοινωνιακή αξιοποίηση, χωρίς αυτό να μετατρέπει ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα σε επίσημη ανακοίνωση στρατιωτικής επιχείρησης.
Τι μπορεί να κάνει το HISAR-O και τι είναι ο «Ατσάλινος Θόλος»
Το HISAR-O ανήκει στην τουρκική οικογένεια αντιαεροπορικών συστημάτων HISAR, η οποία αναπτύχθηκε με τη συνεργασία των ASELSAN και Roketsan. Ενώ το HISAR-A προορίζεται κυρίως για την προστασία δυνάμεων από απειλές χαμηλού ύψους, το HISAR-O καλύπτει την κατηγορία μέσου ύψους και μεγαλύτερων αποστάσεων εμπλοκής.
Στη δημόσια τεχνική παρουσίασή της, η Roketsan αναφέρει βεληνεκές αναχαίτισης άνω των 25 χιλιομέτρων για το HISAR-O, έναντι άνω των 15 χιλιομέτρων για το HISAR-A. Ως δυνητικούς στόχους περιγράφει μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους cruise και πυραύλους αέρος-εδάφους. Οι αριθμοί αυτοί αφορούν τις διαμορφώσεις που παρουσιάζει ο κατασκευαστής και δεν πρέπει να μεταφέρονται αδιακρίτως σε κάθε έκδοση της οικογένειας.
Στα χαρακτηριστικά που δημοσιοποιούνται περιλαμβάνονται η κατακόρυφη εκτόξευση, η δυνατότητα αντιμετώπισης απειλών από όλες τις κατευθύνσεις και η συμβατότητα με διαφορετικές υποδομές διοίκησης και ελέγχου. Για τον πύραυλο HISAR-O αναφέρονται αδρανειακή καθοδήγηση, ζεύξη δεδομένων και απεικονιστικός υπέρυθρος αισθητήρας για την τελική φάση προσέγγισης του στόχου.
Το HISAR, όμως, δεν είναι από μόνο του ο «Ατσάλινος Θόλος». Αποτελεί μέρος της ευρύτερης, πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεράμυνας που αναπτύσσει η Τουρκία. Η ουσία του σχεδιασμού βρίσκεται στη συνεργασία διαφορετικών συστημάτων και όχι στην παρουσία ενός μεμονωμένου εκτοξευτή.
Η εξέλιξη αυτή συνοδεύεται από νέες παραγγελίες μέσα στο 2026. Στις 10 Ιουλίου ανακοινώθηκαν πρόσθετες συμβάσεις σειριακής παραγωγής για τα HISAR-A και HISAR-O, με τη συμμετοχή των ASELSAN και Roketsan. Σύμφωνα με το Anadolu, οι συμβάσεις συνδέονται με την ενίσχυση του «Ατσάλινου Θόλου» και με αποφάσεις της αρμόδιας τουρκικής επιτροπής αμυντικής βιομηχανίας.
Νωρίτερα, στις 5 Μαΐου 2026, ο γενικός διευθυντής της ASELSAN, Αχμέτ Ακιόλ, είχε δηλώσει στο Reuters ότι η εταιρεία στόχευε σε αύξηση των σχετικών παραδόσεων κατά 50%, με περισσότερα από 150 διαφορετικά στοιχεία του προγράμματος μέσα στη χρονιά. Μεταξύ αυτών περιέγραψε ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και άμυνας. Πρόκειται για τον στόχο παραδόσεων που ανακοινώθηκε, όχι για απολογισμό ολοκλήρωσής του.
Εδώ βρίσκεται και η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην εικόνα και στην επιχειρησιακή αξιολόγηση. Μια επιτυχημένη αναχαίτιση στην οθόνη δεν αποτελεί απόδειξη ότι το ίδιο αποτέλεσμα είναι εξασφαλισμένο σε πραγματικές συνθήκες. Η προσομοίωση εξαρτάται από τις παραμέτρους που έχουν εισαχθεί: ποιος στόχος χρησιμοποιείται, πώς κινείται, ποια συστήματα συμμετέχουν και ποιες αντιδράσεις έχουν προβλεφθεί. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αυτόνομο συγκριτικό τεστ μεταξύ HISAR και Mirage.
🇹🇷Defence Turk'ten bir ilk: Envantere giren SİPER Hava Savunma Sistemini görüntüledik | ÇELİK KUBBE bileşenlerinde eğitimler nasıl yapılıyor?
— Defence Turk (@Defence_Turk) September 29, 2026
🔸Defence Turk olarak Türk Hava Kuvvetleri envanterine giren SİPER Hava Savunma Sistemini görüntüledik.
🔸Ayrıca Konya Hava Savunma… pic.twitter.com/0DvEEMvcP7
Τα ελληνικά Mirage και η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Η ελληνική διαδρομή των Mirage 2000-5 συνδέεται με την παραγγελία 15 νέων αεροσκαφών το 2000 και την αναβάθμιση ακόμη 10 Mirage 2000, όπως καταγράφει η ίδια η Dassault Aviation. Πρόκειται για τα μεγέθη του προγράμματος προμήθειας και εκσυγχρονισμού, όχι για αποτύπωση του σημερινού αριθμού διαθέσιμων μαχητικών.
Ο οπλισμός τους περιλαμβάνει βλήματα MICA για εναέριες εμπλοκές, ενώ τα ελληνικά Mirage 2000-5 διαθέτουν και δυνατότητα αξιοποίησης των SCALP για πλήγματα σε επίγειους στόχους. Η MBDA καταγράφει τα Mirage 2000-5 και τα Rafale ως φορείς του SCALP στην Πολεμική Αεροπορία και ανακοίνωσε τον Μάιο του 2023 σύμβαση ενδιάμεσης ανακατασκευής ελληνικών πυραύλων του τύπου, μαζί με υπηρεσίες συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης.
Η σύγκριση, επομένως, δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα μαχητικό που εμφανίζεται μόνο του στην οθόνη απέναντι σε έναν αντιαεροπορικό πύραυλο. Ένα τέτοιο στιγμιότυπο δεν αρκεί για να αξιολογηθούν ούτε οι συνολικές δυνατότητες του αεροσκάφους ούτε η αποτελεσματικότητα μιας ολοκληρωμένης αεράμυνας.
Στην ελληνική πλευρά, η ευρύτερη κατεύθυνση αποτυπώνεται στην «Ασπίδα του Αχιλλέα». Στην επίσημη τοποθέτησή του στις 30 Αυγούστου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας την περιέγραψε ως μετάβαση από ένα σύνολο επιμέρους οπλικών συστημάτων σε ενιαία αρχιτεκτονική αποτροπής, στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030». Ο σχεδιασμός αφορά τη θάλασσα, τη στεριά, τον αέρα, τον κυβερνοχώρο και το διάστημα.
Στο κέντρο αυτής της προσέγγισης βρίσκεται η διασύνδεση πλοίων, αεροσκαφών, χερσαίων μέσων, αυτόνομων συστημάτων και αισθητήρων, με κοινό σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Στόχος είναι η πληροφορία να αξιολογείται συνολικά, ώστε να επιλέγεται ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισης κάθε απειλής. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιγράφεται, συνεπώς, ως ένας συγκεκριμένος πύραυλος ή μία μόνο αντιαεροπορική συστοιχία.
Για την Ελλάδα, το ουσιαστικό ζήτημα είναι να αξιολογούνται οι πραγματικές παραδόσεις και η εξέλιξη της τουρκικής αεράμυνας, παράλληλα με την πρόοδο του δικού της σχεδιασμού. Η επιλογή ελληνικού μαχητικού ως στόχου σε ένα δημόσιο βίντεο έχει επικοινωνιακό βάρος. Οι στρατιωτικές ισορροπίες, όμως, δεν κρίνονται από το ποιος «κερδίζει» σε μια προσομοίωση. Κρίνονται από τις πραγματικές δυνατότητες, την ετοιμότητα και τη συνεργασία των συστημάτων.
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
