Games
F1 GP Σιγκαπούρης: Θέτοντας τις βάσεις (+video)
FORMULA 1
Η Red Bull έδειξε στους δύο τελευταίους αγώνες ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο για να επιστρέψει στη θέση της μόνιμης διεκδικήτριας νικών και πρωταθλημάτων. Αντίθετα στην Ferrari συνεχίζουν να τελούν υπό σύγχυση.
Σίγουρα τα σενάρια των δύο τελευταίων αγώνων ήταν ευνοϊκά για την Red Bull. Στην Μαλαισία όλοι ξεκινούσαν από λευκή σελίδα, λόγω του ότι κανείς δεν είχε τρέξει στην Σεπάνγκ εδώ και χρόνια.
WHAT CAR
Μία έξοχα οργανωμένη αγωνιστική ομάδα, όπως η Red Bull πάντα θα είχε πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων υπό τέτοιες συνθήκες. Επιπλέον και η ίδια η χάραξη της Σεπάνγκ ευνοούσε την RB22, κυρίως στο φλέγον ζήτημα της ανάκτησης ενέργειας στην διάρκεια του γύρου. Παρόμοια ήταν και η εύνοια για το αυστριακό μονοθέσιο στην Σιγκαπούρη. Τόσο λόγω χάραξης όσο και λόγω του ότι η Mercedes αποφάσισε να αντιμετωπίσει αυτό το τριήμερο περισσότερο ως δοκιμών εξέλιξης για το 2027. Φυσικά ένας οδηγός όπως ο Φερστάπεν δεν θα άφηνε τέτοιες ευκαιρίες να πάνε χαμένες.
Τόσο στην Σεπάνγκ όσο και στην Μαρίνα Μπέι ο Ολλανδός κέρδισε με κυριαρχικό τρόπο. Και ο τρόπος με τον οποίον τόσο εκείνος όσο και η ομάδα του έχτισαν τα δύο τριήμερα, προδίδουν την ποιότητα αυτού του οργανισμού. Μία ποιότητα η οποία δεν έχει υποβαθμιστεί παρά τις τόσες αλλαγές προσώπων κατά τα τελευταία χρόνια.
Θέτοντας τις βάσεις
Στην Σιγκαπούρη ο Μαξ είχε θέσει τις βάσεις για την κυριαρχία του ήδη από το FP1. Ήδη από τα πρώτα λεπτά της διαδικασίας είχε επικεντρωθεί στα κρίσιμα σημεία του γύρου και φρόντισε να σετάρει το μονοθέσιο του α λα… Νέλσον Πικέ. Δηλαδή να το φέρει σε τέτοια ισορροπία ώστε η μεγιστοποίηση της ταχύτητάς του να μην γίνει εις βάρος της φθοράς των ελαστικών.
Στα περάσματα από τις στροφές 9, 13 και 14 (όλες τους προηγούνται σχετικά μεγάλων ευθειών) βρίσκονταν τα κλειδιά που θα έδιναν τον ιδανικό γύρο στην Μαρίνα Μπέι. Επαναλαμβάνουμε: όχι μόνο από την άποψη της απόλυτης επίδοσης αλλά λαμβάνοντας υπόψη και την διαχείριση των πίσω ελαστικών.
Με άλλα λόγια ο Φερστάπεν και η Red Bull φρόντισαν, με τις επιλογές σεταρίσματος, στα σημεία εκείνα η RB22 να μην ξοδεύει ελαστικό. Πάρτε ένα οποιοδήποτε onboard του Μαξ στην διάρκεια του τριημέρου. Τα πάντα γίνονται προοδευτικά, οι κινήσεις είναι αρμονικές και το μονοθέσιο δεν ασκεί ποτέ ταυτόχρονα δυνάμεις σε δύο άξονες στα ελαστικά του στα προαναφερθέντα σημεία της διαδρομής.
Το αποτέλεσμα τους δικαίωσε. Ήδη από το Sprint ο Μαξ έκανε περίπατο με την ενδιάμεση γόμα, την στιγμή που οι Ferrari είχαν τελειώσει τα Pirelli του στα μισά του αγώνα. Λίγες ώρες μετά στο Q1, ο Ολλανδός δεν ξόδεψε δεύτερο σετ μαλακής γόμας στο Q1, κάνοντας μόλις έναν γύρο. Έτσι, ήταν ο μόνος από τους κορυφαίους οδηγούς που πήγε στον αγώνα έχοντας ένα φρέσκο σετ των soft της Pirelli.
Τα όσα ακολούθησαν μετά το σβήσιμο των κόκκινων φώτων ήταν αναμενόμενα. Έπειτα από την αριστοτεχνική άμυνα του Μαξ στον Λεκλέρ πριν την στροφή 1, ο Ολλανδός απλά χάθηκε στον ορίζοντα. Κράτησε για 32 γύρους τα soft και ολοκλήρωσε με την -όχι εξίσου αποδοτική- μέση γόμα χωρίς να τον απασχολήσει ποτέ επιπλέον pit-stop λόγω των δύο VSC. Ακόμη και η βλάβη του team radio δεν ήταν ικανή να τον προβληματίσει. Τα πάντα υπό έλεγχο. Αλλά οι βάσεις της κυριαρχίας αυτής είχαν τεθεί ήδη από την Παρασκευή.
Διαφορετική προσέγγιση
Η όλη προσέγγιση των Red Bull-Φερστάπεν έρχεται σε πλήρη αντίθεση με εκείνη της Ferrari. Επειδή η SF-26 ήταν στην Σιγκαπούρη ένα μονοθέσιο ικανό για τη νίκη. Οι αδυναμίες της ιταλικής PU δεν είχαν σημασία και το σασί του ιταλικού μονοθέσιου είναι ένα από τα κορυφαία στο grid.
Οι Λεκλέρ και Χάμιλτον ήταν κοντά στον Φερστάπεν. Θεωρητικά θα έπρεπε να είναι ταχύτεροι του. Ωστόσο αυτό δεν συνέβη. Και ο λόγος για την εικόνα της Ferrari στην Σιγκαπούρη δεν ήταν άλλος από την κακή επιχειρισιακή λειτουργία της συνολικά στην διάρκεια του τριημέρου.
Την Παρασκευή οι Λεκλέρ και Χάμιλτον ακολούθησαν διαφορετικές επιλογές στο σετάρισμα του μονοθέσιου. Ο πρώτος έδωσε βάρος στην απόλυτη ταχύτητα (προφανώς στοχεύοντας στην pole) ενώ ο δεύτερος στο καλύτερο race pace. Η διαφορά προσέγγισης των δύο οδηγών ήταν εμφανής στις κατατακτήριες του Sprint.
Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Ακόμη και με την επιλογή του Λεκλέρ ο Μονεγάσκος δεν κατάφερε να κερδίσει τον Φερστάπεν. Και στο Sprint η Ferrari του Σαρλ έφαγε τα ελαστικά της περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μονοθέσιο. Από την άλλη ο Χάμιλτον έκανε καλύτερη διαχείριση σε αυτόν τον τομέα. Αλλά ξεκινώντας από τόσο πίσω ο Λιούις δεν είχε ρεαλιστικές ελπίδες για τη νίκη.
Έτσι, πριν τις κατατακτήριες, η Ferrari αποφάσισε να συγκεράσει τις επιλογές των οδηγών της. Ως εδώ όλα καλά. Είναι λογικό, εξάλλου, οι ομάδες να πειραματίζονται από την Παρασκευή μέχρι και το πρωί του Σαββάτου στο σετάρισμα των μονοθέσιων.
Η χαμένη ευκαιρία
Κάπου εδώ, όμως, αρχίζουν τα σοβαρά λάθη της Scuderia. Ξεκινώντας από το Q1 όταν και πάρθηκε η ακατανόητη απόφαση οι Χάμιλτον και Λεκλέρ να βάλουν δύο σετ μαλακής γόμας. Χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένας λόγος για κάτι τέτοιο. Ιδίως στην περίπτωση του Χάμιλτον ο οποίος είχε σημειώσει με την πρώτη του προσπάθειο χρόνο άνετης πρόκρισης στο Q2.
Ακόμη και ο Λεκλέρ -εφόσον η Ferrari ήθελε να διασφαλίσει ότι δεν θα έχανε το Q2 από…. τις Haas- μπορούσε να βγει για δεύτερη προσπάθεια με το ίδιο σετ. Ωστόσο η Ferrari επέλεξε να ξοδέψει δύο σετ μαλακής γόμας στην αρχή των κατατακτήριων. Πράγμα που σήμαινε ότι κανείς από τους δύο οδηγούς της δεν θα είχε φρέσκο σετ soft για τον αγώνα.
Το πρόβλημα δεν θα ήταν τόσο σοβαρό εάν κάποιος εκ των Λεκλέρ-Χάμιλτον κέρδιζε τον Φερστάπεν στο Q3. Αλλά αυτό δεν συνέβη. Ο Χάμιλτον επειδή άλλαξε ρύθμιση στην εμπρός πτέρυγα (ένα ακόμη σφάλμα αφού στο Q2 ο Λιούις πετούσε) και έκανε λάθη -για πολλοστή φορά- στους κρίσιμους γύρους του Q3 και ο Λεκλέρ επειδή με ένα πιο συμβατικό σετάρισμα δεν μπορούσε να εξάγει το μέγιστο από την SF-26.
Έτσι η Ferrari έχασε την πιο κρίσιμη μάχη του τριημέρου. Και λόγω του λάθους της στο Q1, ο Λεκλέρ πήρε εκκίνηση με χρησιμοποιημένα soft -τα οποία δεν άντεξαν όσο τα φρέσκα του Φερστάπεν- ενώ ο Χάμιλτον με την μέση. Από την στιγμή, ιδίως, που ο Λεκλέρ έχασε την εκκίνηση από τον Φερστάπεν, το παιχνίδι είχε τελειώσει για την Scuderia.
Ο Χάμιλτον θα ανακάλυπτε σύντομα πώς η επιλογή της μέσης γόμας για το πρώτο stint ήταν κάκιστη και τον δέσμευε σε στρατηγική δύο στάσεων. Είχε την τύχη του δεύτερου VSC μετά το μέσον του αγώνα ώστε να κάνει την δεύτερη στάση του χωρίς μεγάλο χρονικό κόστος. Εντούτοις αποφάσισε ο ίδιος να μην μπει και να βγάλει ένα stint 40+ γύρων με τα soft.
Η απόφαση του Χάμιλτον ήταν επίσης ακατανόητη και τον καταδίκασε, ουσιαστικά, εκτός βάθρου. Αλλά φαίνεται ότι στο σημείο εκείνο ο Βρετανός ενδιαφερόταν περισσότερο για τπ να βρίσκεται μπροστά από τον Λεκλέρ στην πίστα παρά για οτιδήποτε άλλο. Και φυσικά πλήρωσε αργότερα το τίμημα της απόφασής του αυτής.
Κάπως έτσι η Ferrari έχασε την ευκαιρία για μία τρίτη νίκη στην σεζόν. Πράγμα που δείχνει ότι ακόμη κι αν η Scuderia φτιάξει ένα πραγματικά ανταγωνιστικό μονοθέσιο μέσα στην επόμενη διετία, δεν γνωρίζει πώς να το εκμεταλλευτεί. Και ενώ οι Red Bull, Mercedes και McLaren (με αυτήν την σειρά) λειτουργούν όλες ένα ή δύο επίπεδα πάνω από την Ferrari στο επιχειρισιακό σκέλος.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡA
F1: Επιστρέφει στην Αφρική το 2030!
F1 GP Σιγκαπούρης: Ο Φερστάπεν κερδίζει το Sprint (+video)
F1 GP Σιγκαπούρης: Μπορεί η Ferrari να κερδίσει τον Φερστάπεν; (+video)
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
