Games
Συμφέρει σήμερα να έχεις βενζινάδικο; Τι μένει από τα 2,20 ευρώ το λίτρο
Mobility
Η τιμή στην αντλία έχει επιστρέψει πάνω από τα 2 ευρώ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι πρατηριούχοι βγάζουν περισσότερα χρήματα.
Με μια πρώτη ματιά, ένα πρατήριο καυσίμων μοιάζει να είναι επιχείρηση με εντυπωσιακό τζίρο. Ένα αυτοκίνητο μπορεί πλέον να αφήσει πάνω από 100 ευρώ σε ένα μόνο γέμισμα, ενώ από τις αντλίες ενός πρατηρίου περνούν καθημερινά δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
WHAT CAR
Ο μεγάλος τζίρος, όμως, απέχει πολύ από το μεγάλο κέρδος. Σύμφωνα με τα τελευταία ολοκληρωμένα στοιχεία του επίσημου Παρατηρητηρίου Τιμών Υγρών Καυσίμων, η μέση πανελλαδική τιμή της απλής αμόλυβδης 95 οκτανίων στις 21 Σεπτεμβρίου διαμορφωνόταν στα 2,196 ευρώ το λίτρο. Η αντίστοιχη τελευταία πλήρης καταγραφή για το diesel κίνησης έδινε μέση τιμή 2,219 ευρώ το λίτρο.
Αυτό σημαίνει ότι ένα γέμισμα 50 λίτρων κοστίζει σήμερα περίπου 109,80 ευρώ στη βενζίνη και 110,95 ευρώ στο diesel.
Η άνοδος μάλιστα είναι εξαιρετικά έντονη. Η αμόλυβδη είχε μέση τιμή 1,925 ευρώ στις 24 Ιουνίου και πλέον βρίσκεται 14% υψηλότερα. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η μεταβολή στο diesel: από 1,626 ευρώ στις 24 Ιουνίου στα 2,219 ευρώ, δηλαδή αύξηση περίπου 36,5% μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες. Μόνο από την 1η Σεπτεμβρίου η βενζίνη έχει αυξηθεί περίπου 7,2% και το diesel σχεδόν 9,7%.
Για τον πρατηριούχο, όμως, η αύξηση της λιανικής τιμής δεν σημαίνει αντίστοιχη αύξηση κέρδους. Αντίθετα, σημαίνει ότι απαιτείται πολύ περισσότερο κεφάλαιο για την αγορά της ίδιας ποσότητας καυσίμου και αυξάνεται η οικονομική έκθεση της επιχείρησης κάθε φορά που γεμίζουν οι δεξαμενές.
Πάνω από 1 ευρώ από κάθε λίτρο βενζίνης είναι μόνο ΕΦΚ και ΦΠΑ
Eδώ βρίσκεται και το σημαντικότερο στοιχείο για να καταλάβει κανείς πώς λειτουργεί πραγματικά ένα πρατήριο.
Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στην αμόλυβδη βενζίνη είναι 700 ευρώ ανά 1.000 λίτρα, δηλαδή 0,70 ευρώ ανά λίτρο. Στο diesel κίνησης είναι 410 ευρώ ανά 1.000 λίτρα, δηλαδή 0,41 ευρώ ανά λίτρο. Παράλληλα, ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα παραμένει στο 24%.
Με βάση λοιπόν τη σημερινή μέση τιμή της αμόλυβδης στα 2,196 ευρώ, περίπου 42,5 λεπτά ανά λίτρο αντιστοιχούν στον ΦΠΑ. Αν προστεθούν τα 70 λεπτά του ΕΦΚ, μόνο οι δύο αυτοί φόροι φτάνουν περίπου στα 1,125 ευρώ ανά λίτρο.
Δηλαδή περίπου το 51,2% της σημερινής τελικής τιμής της βενζίνης αντιστοιχεί μόνο σε ΕΦΚ και ΦΠΑ, χωρίς στον συγκεκριμένο υπολογισμό να συνυπολογίζονται τυχόν άλλες επιβαρύνσεις που βρίσκονται μέσα στην αλυσίδα κόστους.
Σε ένα γέμισμα 50 λίτρων αμόλυβδης, αξίας περίπου 109,80 ευρώ, τα περίπου 56,25 ευρώ αντιστοιχούν μόνο σε ΕΦΚ και ΦΠΑ.
Στο diesel, με μέση τιμή 2,219 ευρώ, ο ΦΠΑ που εμπεριέχεται στην τελική τιμή είναι περίπου 42,9 λεπτά και μαζί με τον ΕΦΚ των 41 λεπτών οι δύο βασικοί φόροι φτάνουν περίπου στα 84 λεπτά ανά λίτρο, ή περίπου στο 37,8% της τελικής τιμής.
Και αυτό ενώ μέσα στον Σεπτέμβριο εξακολουθεί να εφαρμόζεται κρατική επιδότηση στο diesel κίνησης ύψους 10 λεπτών ανά λίτρο συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι το συνολικό δημοσιονομικό κόστος της συγκεκριμένης παρέμβασης από τον Απρίλιο έχει φτάσει τα 211 εκατ. ευρώ.
Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι ένα πρατήριο εμφανίζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ τζίρου δεν σημαίνει ότι τα ποσά αυτά αποτελούν πραγματικό εμπορικό έσοδο για τον ιδιοκτήτη του.
Αυτό ακριβώς έχει μετατραπεί και σε φορολογικό ζήτημα για τις ατομικές επιχειρήσεις πρατηρίων.
Από το φορολογικό έτος 2026, τα κέρδη από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα φορολογούνται με κλίμακα που ξεκινά από 9% και φτάνει έως 44%, ανάλογα με το εισόδημα και τις προβλεπόμενες διαφοροποιήσεις. Για τα νομικά πρόσωπα ο βασικός συντελεστής φορολογίας κερδών είναι 22%.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το σύστημα του ελάχιστου τεκμαρτού καθαρού εισοδήματος για τις ατομικές επιχειρήσεις. Η επίσημη φορολογική ενημέρωση του υπουργείου προβλέπει, μεταξύ άλλων, προσαύξηση ίση με 5% επί του ποσού κατά το οποίο ο τζίρος μιας επιχείρησης υπερβαίνει τον μέσο τζίρο του αντίστοιχου ΚΑΔ.
Εδώ οι πρατηριούχοι αντιδρούν, υποστηρίζοντας ότι η ιδιαιτερότητα της δραστηριότητάς τους δεν αποτυπώνεται σωστά από τον τζίρο. Η ΠΟΠΕΚ επισημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος της τελικής τιμής αποτελείται από την αξία αγοράς του προϊόντος, τον ΕΦΚ, τον ΦΠΑ και άλλες επιβαρύνσεις, ενώ το πραγματικό εμπορικό περιθώριο ανά λίτρο είναι σαφώς μικρότερο. Πρόκειται για θέση του κλάδου, ο οποίος ζητά αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζεται φορολογικά ο υψηλός κύκλος εργασιών των πρατηρίων.
Και υπάρχει ένα ακόμη ενδιαφέρον μέτρο σύγκρισης. Από τις 11 Μαρτίου έως τις 30 Ιουνίου 2026 είχε επιβληθεί προσωρινά ανώτατο περιθώριο στα πρατήρια ίσο με 12 λεπτά ανά λίτρο πάνω από την τιμή προμήθειας για την απλή αμόλυβδη και το diesel. Το μέτρο έληξε στο τέλος Ιουνίου.
Τα 12 λεπτά, ακόμη και αν χρησιμοποιηθούν απλώς ως σημείο αναφοράς και όχι ως σημερινό πραγματικό περιθώριο, αντιστοιχούν μόλις στο 5,5% μιας σημερινής λιανικής τιμής 2,196 ευρώ. Και από αυτό το ποσό πρέπει να πληρωθούν τα λειτουργικά έξοδα της επιχείρησης.
Μισθοδοσία και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, ρεύμα, ενοίκιο όπου το ακίνητο δεν είναι ιδιόκτητο, συντήρηση αντλιών και δεξαμενών, πιστοποιήσεις, ογκομετρήσεις, ασφάλιση, λογιστική και μηχανογραφική υποστήριξη, προμήθειες ηλεκτρονικών συναλλαγών και κόστος χρηματοδότησης του κεφαλαίου κίνησης αφαιρούνται προτού υπάρξει πραγματικό καθαρό κέρδος.
Ένα απλό παράδειγμα δείχνει τη λογική: με εμπορική διαφορά 10 λεπτών ανά λίτρο και πωλήσεις 100.000 λίτρων τον μήνα, δημιουργούνται 10.000 ευρώ πριν από όλα τα παραπάνω λειτουργικά κόστη, τη φορολογία και τις αποσβέσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για 10.000 ευρώ καθαρό κέρδος.
Ταυτόχρονα οι πρατηριούχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με νέες τεχνικές και ψηφιακές υποχρεώσεις. Η ΑΑΔΕ απαιτεί την πλήρη προσαρμογή στο νέο σύστημα παρακολούθησης εισροών-εκροών έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 για Αττική και Θεσσαλονίκη και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026 για την υπόλοιπη Ελλάδα. Υπάρχει επιχορήγηση/voucher 3.000 ευρώ για μέρος του κόστους αναβάθμισης, όμως πρόκειται για ακόμη μία επένδυση εξοπλισμού και λογισμικού που πρέπει να πραγματοποιηθεί.
Η κατανάλωση δεν καταρρέει – αλλά η μεγάλη ανάπτυξη δεν υπάρχει πλέον
Το θετικό για τα πρατήρια είναι ότι, παρά την άνοδο της ηλεκτροκίνησης και των υβριδικών αυτοκινήτων, οι Έλληνες εξακολουθούν να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες βενζίνης και diesel.
Τα συνολικά στοιχεία του ΣΕΕΠΕ για το 2025 δείχνουν ότι η εσωτερική αγορά πετρελαιοειδών αυξήθηκε κατά 2,63%. Η κατανάλωση βενζινών αυξήθηκε κατά 1,55%, περίπου 33.826 τόνους, ενώ το diesel κίνησης αυξήθηκε κατά 2,21%, περίπου 63.884 τόνους.
Το 2026, ωστόσο, η εικόνα έχει αρχίσει να γίνεται πιο επίπεδη.
Στο πρώτο τρίμηνο η κατανάλωση καυσίμων κίνησης παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη σε σύγκριση με το 2025. Στο δεύτερο τρίμηνο υποχώρησε κατά 1%, αν και ειδικά το diesel κίνησης κατέγραψε άνοδο περίπου 1%.
Άρα, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει εικόνα μαζικής εγκατάλειψης των πρατηρίων από τους οδηγούς. Υπάρχει όμως μια αγορά η οποία από την ήπια άνοδο του 2025 έχει περάσει το 2026 σε στασιμότητα ή ελαφρά κάμψη στους συνολικούς όγκους καυσίμων κίνησης.
Και υπάρχει ένας δεύτερος παράγοντας που θα γίνεται ολοένα σημαντικότερος τα επόμενα χρόνια: η αλλαγή του ελληνικού στόλου.
Στις ταξινομήσεις νέων επιβατικών Ιανουαρίου-Αυγούστου 2026, τα αμιγώς βενζινοκίνητα αυτοκίνητα περιορίστηκαν στο 24% της αγοράς, από 32,5% ένα χρόνο πριν. Τα diesel βρίσκονται μόλις στο 2,2%, ενώ τα υβριδικά έχουν εκτοξευθεί στο 57,7% και τα αμιγώς ηλεκτρικά στο 6,7%.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αύριο το πρωί θα εξαφανιστεί η ζήτηση για υγρά καύσιμα. Ο υπάρχων ελληνικός στόλος θα χρειάζεται βενζίνη και diesel για πολλά ακόμη χρόνια. Δείχνει όμως καθαρά προς τα πού κινείται η αγορά: κάθε νέα γενιά αυτοκινήτων είτε καταναλώνει λιγότερα λίτρα είτε, στην περίπτωση των ηλεκτρικών, καθόλου.
Συμφέρει λοιπόν σήμερα να έχει κανείς βενζινάδικο;
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην τιμή που γράφει η μεγάλη πινακίδα στην είσοδο.
Ένα πρατήριο σε σημείο υψηλής κυκλοφορίας, με μεγάλο όγκο πωλήσεων, χαμηλό ή μηδενικό ενοίκιο, καλή εμπορική συμφωνία προμήθειας και σωστό έλεγχο των λειτουργικών δαπανών μπορεί να παραμένει μια αποδοτική επιχείρηση.
Ένα μικρό πρατήριο όμως, με χαμηλές πωλήσεις, υψηλό ενοίκιο, μεγάλο μισθολογικό κόστος και ανάγκη δανεισμού για να χρηματοδοτεί συνεχώς τα ακριβότερα αποθέματά του, βρίσκεται σήμερα σε σαφώς δυσκολότερη θέση.
Γι’ αυτό και το σύγχρονο πρατήριο σταδιακά παύει να είναι απλώς «βενζινάδικο». Mini market, καφές, πλύσιμο, λιπαντικά, υπηρεσίες και σταδιακά φόρτιση ηλεκτρικών αυτοκινήτων αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Ακόμη και η HELLENiQ ENERGY σημειώνει στην οικονομική της έκθεση ότι οι πωλήσεις προϊόντων και υπηρεσιών εκτός καυσίμων είχαν σημαντική συνεισφορά στην κερδοφορία του δικτύου της.
Το πραγματικό επιχειρηματικό μοντέλο του πρατηρίου το 2026 είναι λοιπόν πολλά λίτρα, μικρό περιθώριο και όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα πέρα από την αντλία.
Και αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο παράδοξο της αγοράς: την ώρα που ο οδηγός βλέπει 2,20 ευρώ στο ταμπλό και θεωρεί ότι κάποιος κερδίζει τεράστια ποσά από κάθε λίτρο, ο πρατηριούχος διαχειρίζεται έναν από τους υψηλότερους τζίρους της λιανικής με ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων να αφορά φόρους και αξία προϊόντος και με το πραγματικό κέρδος να κρίνεται τελικά στα λίγα λεπτά.
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
