Games
Για να θυμούνται 30 χρόνια μετά!
ΑΓΩΝΕΣ
Το παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι μόλις ολοκληρώθηκε. Αν και μαθηματικά ο ρέφερι «το είχε σφυρίξει» προ πολλού. Η Formula 1 έχει μία ακόμα στάση, στις 29 Νοεμβρίου στο Άμπου Ντάμπι (LIVE σε OTE TV και Alpha με το F1 Countdown να αρχίζει στις 14.00) αλλά κι εδώ ο πρωταθλητής έχει «κλειδώσει» από το Ώστιν. Και για να είμαστε ειλικρινής, στο WRC ξέραμε πως ο Sebastien Ogier θα έπαιρνε τον τρίτο του τίτλο από… την άνοιξη ενώ στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού (παρά τα προβλήματά της) από το καλοκαίρι μόνο ένας τρελός θα πόνταρε κόντρα στον Lewis – που επίσης έφτασε τους τρεις τίτλους.
Αφήνοντας στην άκρη το MotoGP μιας και οι δύο τροχοί ποτέ δεν με συγκινούσαν κι αυτό δεν αλλάζει στα γεράματα, σκέφτομαι τη σεζόν που τελειώνει και δυσκολεύομαι να βρω κάτι που με ξεσήκωσε. Που μου έδωσε αυτό το «excitement» που οφείλει να σου προσφέρει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός. Ή καλύτερα το βρήκα, αλλά… στο πλέον αναπάντεχο μέρος.
WHAT CAR
Το PICK της Πάτρας συμπλήρωσε επτά χρόνια και είτε το πιστεύετε είτε όχι, μέχρι φέτος δεν είχα καταφέρει ποτέ να παρακολουθήσω από κοντά αυτή τη γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το έκανα φέτος και παρότι έχουν περάσει αρκετές εβδομάδες από τη διεξαγωγή του, οφείλω έστω και τώρα να γράψω δυο λόγια για όσα είδα εκεί.
Το «οφείλω» γιατί σε μία χώρα που ταλανίζεται από σωρεία προβλημάτων, τέτοιες διοργανώσεις (όπως άλλωστε και το Seajets Ράλι Ακρόπολις) αποτελούν όαση σε μία απέραντη έρημο που καλύπτει με κόκκους μιζέριας την καθημερινότητά μας.
Τι είδα λοιπόν στην Πάτρα; Μία πόλη μου ζει και αναπνέει για ένα ετήσιο event που αποτελεί σταθερό μέσο προβολής της. Μία πόλη που κλείνει τους δρόμους της και ανοίγει την αγκαλιά της σε επισκέπτες από κάθε σημείο της χώρας. Μία πόλη που αντί να ψάχνει τρόπους για να αποφύγει τον «μπελά» διεξαγωγής ενός event που επί δύο ημέρες κλείνει το κέντρο της, κάνει ότι μπορεί για να «υιοθετήσει» το PICK. Είναι το PICK της Πάτρας, ένας θεσμός συνώνυμος με αυτή – όπως και το καρναβάλι της.
Βέβαια το 7o PICK – ΛΟΥΞ COLA και τα έξι που προηγήθηκαν δεν γεννήθηκαν… από το πουθενά. Είναι αποτέλεσμα του οράματος, της σκληρής δουλειάς, της αγάπης για τους αγώνες και της προσπάθειας ανάπτυξής τους στη χώρα μας, από πλευράς της τοπικής επιχειρηματικής κοινότητας και κυρίως του Πλάτωνα Μαρλαφέκα. Σε έναν τόπο όπου όλοι μάχονται για ένα πλάνο στην TV, για μία λεζάντα, για ένα μικρόφωνο κι ας μην έχουν κάτι να πουν, εκείνος, χαμηλών τόνων, στηρίζει χωρίς τυμπανοκρουσίες αυτό το κορυφαίο αθλητικό γεγονός (κι όχι μόνο).
Είχα γράψει και παλαιότερα την εκτίμησή μου αλλά αυτή τη φορά, έχοντας ζήσει από κοντά την απόλυτη αυτή γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού, νιώθω την υποχρέωση να το κάνω ξανά. Όχι μόνο για το θέαμα που απόλαυσα εγώ (είτε είχε να κάνει με τους αγώνες καρτ και τις αγωνιστικές προσπάθειες του συνεργάτη μου Σταμάτη Κατσίμη, είτε με το γενικότερο πλαίσιο του event που με μαεστρία παρουσίαζε ο επί 15χρόνια φίλος και συνεργάτης Τάκης Πουρναράκης) αλλά κυρίως γιατί έβλεπα δεκάδες παιδιά να «γνωρίζουν» τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Να σκαρφαλώνουν στους ώμους του μπαμπά για να βλέπουν καλύτερα, να χειροκροτούν και το πρόσωπό τους να λάμπει από τις εικόνες που ήδη, από μικρή ηλικία, τους έχουν κάνει… σαν κι εμάς. Λάτρεις της ταχύτητας.
Θυμάμαι διάσπαρτες εικόνες μικρός, από τα αγωνιστικά του Ράλι Ακρόπολις να περνούν μπροστά μου μέσα στο σκοτάδι στη Λεωφόρο Καβάλας, να κατευθύνονται προς το τότε κέντρο του αγώνα. Απόκοσμα, κάτι ανάμεσα σε τρομακτικά τέρατα και όμορφους αγγέλους. Τρεις (και βάλε) δεκαετίες μετά, όλοι οι πιτσιρικάδες που με αντίστοιχο δέος παρακολουθούσαν μάχες και εντυπωσιακές επιδείξεις στο κέντρο της Πάτρας, ειδικά τη νύχτα, είναι στην ίδια θέση. Και είμαι σίγουρος πως χάρη στο PICK, μετά από τριάντα χρόνια θα σκέφτονται ότι σκέφτομαι τώρα εγώ…
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
