Το δυστύχημα στην Εγνατία
ΝΕΑ
Όσον αφορά στο χθεσινό πολύνεκρο δυστύχημα στην Εγνατία οδό προφανώς υπάρχουν πάνω από μια αιτίες για να φτάσουμε σε τέτοιο κακό.
Κατά την άποψή μου υπάρχουν τρία σημεία που οφείλουμε να σταθούμε:
WHAT CAR
Πρώτον δε βάζεις ένα κινητό εμπόδιο σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Η ουρά των αυτοκινήτων δεν είναι στατική έχει μια δυναμική και αν για παράδειγμα έρθουν 100 αυτοκίνητα σε 1 λεπτό αυτό ισοδυναμεί με αύξηση της ουράς κατά 1 km, ούτε πρωταθλητής δεν μπορεί να διανύσει τρέχοντας μια τέτοια απόσταση κρατώντας την προειδοποιητική σημαία. Εφόσον θα διακόπτονταν η ροή και θα έκλεινε ο δρόμος έπρεπε να εκτραπεί η κυκλοφορία όπως γίνεται όταν κλείνουν την Εγνατία τα τρακτέρ.
Δεύτερον προφανώς τα φρένα του φορτηγού μετά από μια μεγάλη κατηφόρα είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Προφανώς ένα βαρυφορτωμένο όχημα δεν μπορεί να σταματήσει στην κατηφόρα ακαριαία! Είναι από τα πρώτα μαθήματα που κάνουν οι επαγγελματίες πριν ανέβουν στο φορτηγό. Πριν 35 χρόνια μικρά παιδιά ακόμη θυμάμαι όταν κατεβαίναμε από τους Δελφούς για την Ιτέα, ζητούσαμε από τους γονείς μας να σταματήσουμε να θαυμάσουμε την πανέμορφη θέα σε συγκεκριμένο πέταλο: «Αν δεν πιάσουν τα φρένα κάποιου φορτηγού στην κατηφόρα; Ξεχάστε το…» έλεγε ο πατέρας μου. Ακόμη και σήμερα μετά το Χρυσό στην κατηφόρα μέχρι να ισιώσει στον κάμπο της Άμφισσας τα φρένα των βαρυφορτωμένων οχημάτων υποφέρουν.
Το φορτηγό που έσπειρε το θάνατο είχε 22 τόνους σταφύλια συν το δικό του βάρος πλησίαζε τους 30 τόνους. Προφανώς στην κατηφόρα με κλίση 6% αν πατήσεις τα φρένα είναι αδύνατον όλη αυτή η κινητική ενέργεια να μετατραπεί σε θερμική στους δίσκους χωρίς να λιώσουν. Αυτό οι επαγγελματίες οδηγοί το ξέρουν και χρησιμοποιούν την πέδη του κινητήρα, στα σύγχρονα φορτηγά υπάρχουν και άλλα βοηθητικά συστήματα για τέτοιες καταστάσεις. Προφανώς όμως το φορτηγό δε σταματάει όπως το Ι.Χ. ο επαγγελματίας ξέρει ότι η κατηφόρα των 23km που προηγείται από το σημείο του δυστυχήματος είναι ένα σημείο κρίσιμο για τα φρένα.
Χρυσός κανόνας «κατεβαίνω μια κατηφόρα με την ίδια σχέση που χρησιμοποιώ στο κιβώτιο όταν την ανεβαίνω». Ο ταχογράφος και οι κάμερες κυκλοφορίας θα μας διαφωτίσουν για το πώς κινούνταν. Αν για παράδειγμα αναγκάστηκε να φρενάρει μερικά χιλιόμετρα πιο πριν γιατί κάποιος βράδυνε αναίτια μπροστά του;
Τρίτον και πιο σημαντικό απ’ όλα όταν ο οδηγός του φορτηγού πλησιάζει την ουρά των αυτοκινήτων και βλέπει ότι θα πέσει πάνω σε ανθρώπους και θα γίνει μεγάλο κακό, γιατί δε στρίβει το τιμόνι να εκτρέψει το φορτηγό εκτός δρόμου; Γιατί δεν κάνει ελιγμό αποφυγής; Εδώ είναι η μεγαλύτερη ευθύνη που τον βαραίνει κατά τη γνώμη μου. Το τελευταίο μέλημα ενός πιλότου είναι να μη ρίξει το αεροπλάνο σε κατοικημένη περιοχή, με το Ι.Χ. κινείσαι και αλλάζεις πορεία για να μην πατήσεις ένα αδέσποτο, αυτός πάει καρφί να θερίσει ανθρώπους και αυτοκίνητα και δεν στρίβει να βγει έξω; Είναι δυνατόν;
Εκτός αν δεν έχει ορατότητα ή κινείται ασυνείδητα συνομιλώντας στο κινητό ή με τα βλέφαρα βαριά…
Αλλά με τέτοια κρίσιμη κατάσταση στα φρένα είναι δυνατόν να συμβαίνει ένα από τα δυο;
Αναρωτιέμαι πως συγκρατήθηκαν και δεν κινήθηκαν εναντίον του όσοι είδαν το χάρο με τα μάτια τους και γλύτωσαν…
Υ.Σ.: Στην οικογένειά μας έχουμε χάσει την δεκαετία του ’80, έξι ανθρώπους συγγενείς πρώτου και δευτέρου βαθμού επειδή τους πάτησε φορτηγό που οδηγούσε μεθυσμένος οδηγός. Αυτός καταδικάστηκε για πλημμέλημα και έμεινε λιγότερο από 6 χρόνια στη φυλακή.
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις