Ferrari: Χρόνιες παθογένειες

Για τον τέταρτο αγώνα της σεζόν η ιταλική ομάδα έφερε τις περισσότερες αναβαθμίσεις, έντεκα τον αριθμό. Αυτές συνιστούσαν το πολυδιαφημισμένο -όπως και οτιδήποτε άλλο σχετικό με την Ferrari- πρώτο πακέτο εξέλιξης της SF-26.

Τα αποτελέσματά, όμως, δεν δικαίωσαν την ομάδα του Λοίκ Σερά. Το ιταλικό μονοθέσιο όχι μόνο δεν πλησίασε εκείνο της Mercedes αλλά υποχώρησε σε απόδοση και έναντι της McLaren MCL40. Οι φίλοι της Ferrari είδαν μία McLaren να κερδίζει το Sprint και να μάχεται επί ίσοις όροις μέχρι τέλους για τη νίκη στον αγώνα.

Παράλληλα, η Ferrari έδειξε για πρώτη φορά φέτος να υστερεί σε κάθετη δύναμη έναντι των ανταγωνιστών της, ενώ ορισμένες χτυπητές αδυναμίες του μονοθέσιου, όπως η υπέρμετρη φθορά των ελαστικών στα μεγάλα stints, δεν διευθετήθηκαν.

Έτσι ο Λεκλέρ, έπειτα από μία ακόμη αστραπιαία εκκίνηση, άρχισε να χάνει έδαφος αργά αλλά σταθερά έναντι των Αντονέλι και Νόρις. Όσο περνούσαν οι γύροι τόσο πιο δύσκολο φάνταζε το podium για τον Μονεγάσκο, ο οποίος τελικά θα είχε τετ-α-κε στον τελευταίο γύρο και θα τερμάτιζε (έπειτα και από ποινή που πήρε) στην 8η θέση.

Από την άλλη ο Χάμιλτον είχε επαφή με τον Κολαπίντο στον πρώτο γύρο, στην οποία το μονοθέσιο του υπέστη ζημιά. Οι άνθρωποι της Ferrari ισχυρίζονται ότι χωρίς αυτό το περιστατικό ο Βρετανός θα μπορούσε να παλέψει ακόμη και για το podium. Εμείς, όμως, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε έχοντας δει από πέρσι τόσο την διαχείριση των αγώνων από την Ferrari όσο και την συνολική απόδοση του Χάμιλτον.

Επαναλαμβανόμενη ιστορία

Εμείς θα σταθούμε σε δύο σημεία, που πιστεύουμε ότι είναι αποκαλυπτικά της κατάστασης που επικρατεί στην Ferrari εδώ και πολλά χρόνια. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι η ανικανότητα εξέλιξης των μονοθέσιων της στη διάρκεια μιας σεζόν.

Η Ferrari έχει ξεκινήσει πολλές φορές με μονοθέσια τα οποία έχουν πολλά θετικά στοιχεία. Μάλιστα σε ορισμένες σεζόν -όπως το 2018 και το 2022- ήταν τα καλύτερα στο grid. Απέτυχε, όμως, να τα εξελίξει επιτυχημένα. Και αυτό δεν συνέβη μόνο σε μία φόρμουλα κανονισμών. Συνέβη ήδη σε δύο διαφορετικές και δείχνει να συμβαίνει και σε τρίτη.

Μέσα σε αυτήν την περίοδο έχουν περάσει δύο πρόεδροι, τρεις επικεφαλής, τρεις τεχνικοί διευθυντές και πέντε κορυφαίοι οδηγοί. Δεν μπορούμε να υποθέσουμε κάτι άλλο από το ότι η αδυναμία αυτή έχει περάσει στο… DNA της Ferrari για τα καλά!

Πιστεύουμε ότι αυτό το χαρακτηριστικό είναι ένα από τα συμπτώματα ενός αναποτελεσματικά στημένου οργανισμού. Για την σωστή εξέλιξη ενός μονοθέσιου πρέπει τα επιμέρους τμήματα μιας ομάδας να συνεργάζονται αρμονικά. Αυτό στην Ferrari είναι μάλλον απίθανο να συμβαίνει.

Εάν εξετάσουμε τα μονοθέσια που παρήγαγε η ιταλική ομάδα τα τελευταία χρόνια θα δούμε μία ανησυχητική ομοιότητα μεταξύ τους. Όλα είχαν κάποιο στοιχείο το οποίο ξεχώριζε (συνήθως αυτό είχε να κάνει με τον κινητήρα) και ήταν το κορυφαίο στο grid. Τα υπόλοιπα απλώς συμπλήρωναν την εικόνα, δεν ανέβαζαν την συνολική απόδοση του μονοθέσιου.

Έλλειμα ηγεσίας

Μπορεί να μην βρισκόμαστε μέσα στις εγκαταστάσεις της Ferrari. Εντούτοις δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να φανταστούμε τι συμβαίνει εκεί. Όχι επειδή διαθέτουμε μαντικές ικανότητες αλλά επειδή αυτά έχουν συμβεί σε όλες τις ομάδες που αντιμετώπιζαν έλλειμα ηγεσίας κατά περιόδους.

Το ένα τμήμα κατηγορεί το άλλο για την χαμηλή απόδοση του μονοθέσιου. Κανείς δεν συνεργάζεται ουσιαστικά με κανέναν διατμηματικά και ο καθένας κοιτά να κρατήσει τη δουλειά του και να… έχει το κεφάλι του ήσυχο.

Η ίδια κατάσταση επικρατούσε σε Benetton και Ferrari μέχρι να πάει ο Σουμάχερ, η ίδια κατάσταση επικρατούσε στην Renault (των 00s) μέχρι να πάει ο Μπριατόρε, η ίδια κατάσταση επικρατούσε στην Mclaren μέχρι να αναλάβει ο Αντρέα Στέλα.

Στις περιπτώσεις του Σουμάχερ η έλευση του κορυφαίου οδηγού εκείνης της εποχής αφαίρεσε άμεσα τις διακιολογίες από τους σχεδιαστές και τους μηχανικούς. Στις περιπτώσεις των Μπριατόρε και Στέλα, η αυστηρή αλλά δίκαιη προσέγγιση της καθημερινότητας εντός της ομάδας έφερε στο προσκήνιο τα πιο ικανά και φιλόδοξα στελέχη και έκανε πέρα όσους δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν.

Αυτή η αυστηρή αλλά αποδεκτή από όλους ηγετική φυσιογνωμία δεν υπάρχει εδώ και δεκαετίες στην Ferrari. Έχουμε γράψει και στο παρελθόν ότι η Scuderia διαθέτει ικανότατα στελέχη αλλά κάκιστη οργάνωση. Πολλοί λένε ότι φταίει το ότι έχει την έδρα της στην Ιταλία και ότι εάν μεταφερόταν στην Αγγλία θα ήταν καλύτερα. Δηλαδή η Ferrari των Σουμάχερ-Τοντ-Μπρον και Μπιρν πού είχε την έδρα της; Στο Έσεξ;

Πολύ κακό για το τίποτα

Το δεύτερο αρνητικό στοιχείο είναι το υπερβολικό hype σχετικά με το ότι κάνει ή πρόκειται να κάνει η ομάδα. Μεγάλη προσμονή για το πακέτο του Μαϊάμι. Ήρθε το πακέτο του Μαϊάμι, ήρθε και η απογοήτευση.

Τώρα το νέο αφήγημα αφορά στην ενεργοποίηση του ADUO το οποίο θα δώσει πενήντα -ή δεν ξεόυμε κι εμείς πόσους- επιπλέον ίππους στην ιταλική μονάδα ισχύος. Μα δεν είναι προφανές ότι το μονοθέσιο έχει αεροδυναμικό έλλειμα; Ή μήπως η Ferrari θα προλάβει δια μιας μαγικής αναβάθμισης να βρει 50 επιπλέον άλογα που θα καλύψουν όλα τα άλλα μειονεκτήματα της SF-26;

Εν μέρει είναι κατανοητή η προσμονή του κόσμου και του τύπου για της κινήσεις της Ferrari, καθώς αυτή είναι η πιο ιστορική και η πιο δημοφιλής ομάδα στην F1. Ωστόσο όταν επανειλημμένα η Scuderia έχει αποτύχει να βελτιώσει μονοθέσιο στη διάρκεια σεζόν, καλό θα ήταν να κρατούνται πιο χαμηλοί τόνοι. Αλλιώς στο τέλος το όποιο hype γύρω από την Ferrari θα καταντήσει ανέκδοτο.

Δεν θυμόμαστε να υπήρξε hype για κάποιο από τα πακέτα αναβάθμισης της McLaren από το 2023 και μετά. Δεν θυμόμαστε hype για τις βελτιώσει της Red Bull το 2022 και 2023. Δεν θυμόμαστε hype ακόμη και για την Ferrari της πιο επιτυχημένης περιόδου στην ιστορία της ομάδας.

Η Ferrari έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα να λύσει από το έλλειμα ισχύος στην PU της. Και μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο καλό είναι η όποια δουλειά να γίνει σιωπηλά.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡA
F1 GP Μαϊάμι: Ο Κίμι κατακτά και το Μαϊάμι! (+video)
McLaren: Πόσο έχει πλησιάσει την Mercedes;
F1: GP στην Τουρκία από φέτος;