Οδηγούμε την απίστευτη Pagani Utopia

Δεν βγαίνεις συχνά δεύτερος σε μια κόντρα έχοντας 864 PS στο πλευρό σου, αλλά σήμερα είμαι μάλλον καταδικασμένος σε ήττα. Ανταγωνιστής μου δεν είναι κάποιος μπαρουτοκαπνισμένος Ιταλός έμπορος που καλύπτει «άνιωθα» κάθε εκατοστό του δρόμου και κάθε απόθεμα ικμάδας από το Fiat Panda του ’89, ούτε καν ένας ντόπιος πιτσιρικάς με φτιαγμένο σκουτεράκι  που είναι πρόθυμος να ρισκάρει τα πάντα για να κερδίσει το δικαίωμα της καυχησιολογίας.

Οχι, αυτή τη στιγμή, η νέμεσή μου είναι η Μητέρα Φύση. Τα σύννεφα μπροστά έχουν μαυρίσει απειλητικά και ο καιρός δεν δείχνει καμία διάθεση να μου κάνει τη χάρη. Βρίσκομαι στην Pagani Utopia εδώ και κάποιες ώρες, όμως υπάρχει ακόμα μια δαντελωτή διαδρομή στην οποία είμαι αποφασισμένος να φτάσω πριν ανοίξουν οι ουρανοί και τα ημισλίκ Pirelli P Zero Corsa γίνουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή.

Νέες Pagani δεν έρχονται πολύ συχνά -ο προκάτοχος αυτού του αυτοκινήτου, η Huayra, παρουσιάστηκε το 2011- οπότε κάθε λεπτό και κάθε πρόσθετη εμπειρία με την Utopia είναι ζωτικής σημασίας για να καταλάβουμε τι ακριβώς προσφέρει στον πολύπλοκο κόσμο των σύγχρονων supercars.

Η αρχέγονη Pagani Zonda της δεκαετίας του ’90 γεννήθηκε σε μια περίοδο άγριας αυτοκινητικής υπερβολής, στην οποία οι εκπομπές ρύπων ήταν δευτερεύουσα σκέψη και η εμπειρία των περισσότερων ανθρώπων με ηλεκτρικό όχημα προερχόταν από τα συγκρουόμενα του λούνα παρκ.

Σήμερα οι πιο εξωτικές εκφράσεις της αυτοκίνησης αφορούν κατά κύριο λόγο ηλεκτρικά μοντέλα με δύο ή ακόμα και τέσσερις ηλεκτροκινητήρες, με ισχύ υπερδιπλάσια από αυτή της Utopia, που κάνουν το 0-100 km/h σε λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα και έχουν μηδενικές εκπομπές ρύπων. Το τοπίο των supercars φαίνεται να κινείται προς μία πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση, η οποία αφήνει παγερά αδιάφορο τον Horacio Pagani.

Κατά τη δημιουργία της Utopia, ο Pagani και η ομάδα του παρέμειναν επικεντρωμένοι στις απαιτήσεις του μικρού αλλά απαιτητικού πελατολογίου. Οι πελάτες ζήτησαν «περισσότερη απλότητα και τονισμένη οδηγική ακρίβεια», ενώ κανένας δεν δήλωσε την επιθυμία για «περισσότερα ηλεκτρονικά».

Για τους τυχερούς 99 πελάτες της Pagani, το σύστημα υποβοήθησης διατήρησης λωρίδας, οι ενεργές αντιστρεπτικές, η τετραδιεύθυνση και η ρυθμιζόμενη λειτουργία drift είναι παραδείγματα τεχνολογίας που δεν χρειάζεται η Utopia. Οπως και στα καλύτερα παραδοσιακά ιταλικά πιάτα, η συνταγή δεν είναι υπερβολικά περίπλοκη και βασίζεται στην ανάδειξη της ποιότητας των συστατικών. Ο κινητήρας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Επιστρέφοντας και πάλι στη δεκαετία του ’90, ο Juan Manuel Fangio -στενός φίλος του Pagani και σημαίνον πρόσωπο στη Mercedes- έπαιξε βασικό ρόλο στην επίτευξη της συμφωνίας που επέτρεψε στην ιταλική εταιρεία να χρησιμοποιήσει τον V12 της S-Class.

Αυτή η συνεργασία συνεχίζεται μέχρι σήμερα με την Utopia να φιλοξενεί έναν σύγχρονο 6.0 V12 twin turbo που κατασκευάζεται από την AMG σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Pagani. Σε συνδυασμό με το χειροκίνητο κιβώτιο επτά σχέσεων (προαιρετικά υπάρχει δυνατότητα και για χειροκίνητο με αυτοματοποιημένο συμπλέκτη), δεν προκύπτει ανάγκη διαχείρισης περιττού βάρους ή υπερβολικής πολυπλοκότητας.

Βγαίνοντας με την Utopia από την πύλη του εργοστασίου της Pagani, η αίσθηση είναι αναπάντεχα φιλική. Ο κινητήρας είναι γραμμικός, το πεντάλ του φρένου ξεχειλίζει από αίσθηση και ο συμπλέκτης είναι ελαφρύς και εύχρηστος.

Το κιβώτιο με την πρώτη κάτω αριστερά απαιτεί εξοικείωση και ίσως κάποιες κλεφτές ματιές στον επιλογέα μέχρι να συνηθίσεις τη διαφορετική διάταξη των σχέσεων (το κατέβασμα από 4η σε 3η θέλει ακρίβεια στις κινήσεις). Από την άλλη μεριά, τα 1.100 Nm ροπής από τις 2.800 rpm σημαίνουν ότι θα χρειαστεί να ασχοληθείς ελάχιστα ή ακόμα και καθόλου με το κιβώτιο.

Ενας από τους οδηγούς εξέλιξης της Pagani μάς διηγείται ότι κάποια στιγμή αποφάσισε να δει πόσο μακριά θα μπορούσε να φτάσει έχοντας κουμπωμένη συνεχώς την έβδομη ταχύτητα. Βρισκόταν περίπου 100 km μακριά από το εργοστάσιο και κατάφερε να φτάσει σε αυτό χωρίς να αγγίξει καθόλου τον συμπλέκτη, αξιοποιώντας την τεράστια ροπή και κάποιους έξυπνους ελιγμούς μέσα στην κίνηση.

Δεν έχω την παραμικρή διάθεση να δοκιμάσω κάτι αντίστοιχο διασχίζοντας τις μικρές πόλεις που είναι διάσπαρτες στις αγροτικές εκτάσεις της Emilia-Romagna, καθώς είμαι απορροφημένος από την περίτεχνη καμπίνα που μοιάζει με σμιλεμένο έργο τέχνης. Ξεχάστε τις τεράστιες ψηφιακές οθόνες που δεσπόζουν στα σύγχρονα αυτοκίνητα.

Το εσωτερικό της Utopia αντλεί έμπνευση από τη σχεδίαση της δεκαετίας του ’50 και παντρεύει το πλούσιο, χειροποίητα ραμμένο, δέρμα με μια τεράστια ποικιλία εξαρτημάτων και λεπτομερειών από σφυρήλατο κράμα αλουμινίου.

Τα εκτεθειμένα μηχανικά μέρη του κιβωτίου και το μονοκόμματο τιμόνι τραβούν την προσοχή από την πρώτη στιγμή, όμως η πραγματική μαγεία κρύβεται στις μικρότερες λεπτομέρειες όπως ο μηχανισμός με γρανάζια που είναι ορατός πίσω από τα αναλογικά όργανα. Για τον Pagani η αισθητική δεν ακολουθεί τη λειτουργικότητα ή το αντίστροφο. Πρόκειται για δύο στοιχεία που αντιμετωπίζονται ως ένα.

Οπως εξηγεί ο Horacio, «ο εξωτερικός σχεδιασμός του αυτοκινήτου δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το στυλ. Πρόκειται για ένα στάδιο που ακολουθεί την τεχνική εξέλιξη. Το αυτοκίνητο έχει αυτό το σχήμα επειδή εκπληρώνει έναν ακριβή αεροδυναμικό σκοπό».

Το σχήμα στο οποίο αναφέρεται είναι πολύ πιο απαλό, με περισσότερες καμπύλες και λιγότερο επιθετικό ύφος από τη Zonda και τη Huayra, έχοντας συνειδητά απομακρυνθεί από τα μεγάλα φτερά και τα αεροδυναμικά πρόσθετα. Προκειμένου να διατηρήσει τα κατάλληλα επίπεδα κάθετης δύναμης, η Pagani επικεντρώθηκε στην ενσωμάτωση των απαιτούμενων αεροδυναμικών στοιχείων στις επιφάνειες του αμαξώματος που ντύνουν το πλαίσιο από ανθρακονήματα και τιτάνιο.

Οι πλευρικοί καθρέφτες, τοποθετημένοι με λεπτότητα μακριά από το αμάξωμα, κόβουν σαν λεπίδα τον αέρα, ενώ οι ανθρακονημάτινες εξαγωγές στην περιφέρεια κάθε τροχού τραβούν τον ζεστό αέρα μακριά από τα φρένα και βοηθούν στη μείωση των στροβιλισμών κάτω από το αμάξωμα. Επιπλέον κάνουν τον τροχό να φαίνεται μικρότερος σε σχέση με το ελαστικό, παραπέμποντας στα αγωνιστικά αυτοκίνητα των δεκαετιών του ’60 και ’70 με παχύ προφίλ ελαστικών.

Πριν συνεχίσουμε νοτιοδυτικά της Modena, προς τις κορυφές της οροσειράς των Απέννινων, σταματάμε για έναν τονωτικό espresso σε ένα τυπικό απρόσωπο καφέ επάνω στον δρόμο. Παρατηρώντας πίσω από το τζάμι τη σταματημένη Utopia που έχει συγκεντρώσει γύρω της ένα μικρό πλήθος περίεργων ντόπιων σαν εξωγήινος εισβολέας, διαπιστώνω πως η Utopia είναι σαφώς πιο ογκώδης από τη Zonda.

Είναι ωστόσο μια εξαιρετικά γοητευτική παρουσία που σε μαγνητίζει με λεπτομέρειες όπως τα εμπνευσμένα από τη Lamborghini Countach βράγχια ή τα πίσω φώτα τύπου Ford Thunderbird που αιωρούνται στους αεραγωγούς των πίσω φτερών.

Λίγο αργότερα βρισκόμαστε και πάλι στον δρόμο, όμως ο γαλαζοπράσινος ουρανός με τον οποίο ξεκινήσαμε έχει αρχίσει να παραδίδεται στο σκοτάδι και είναι θέμα χρόνου να συμβεί το αναπόφευκτο. Τα σύννεφα πυκνώνουν μπροστά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή που κινείται το κομβόι στο οποίο έχουμε εγκλωβιστεί και οδηγεί ένα ταλαίπωρο Iveco που αγκομαχά. Για να μείνει ζωντανή η ελπίδα να προλάβουμε στεγνό το δαντελένιο κομμάτι που ανηφορίζει προς τα βουνά θα πρέπει να απαλλαγούμε από αυτό το μεταλλικό σαλιγκάρι.

Στην πρώτη ευκαιρία ανάβω αριστερό φλας και κάνω την κίνηση για προσπέραση. Το αρχικό κύμα ροπής από τον V12 είναι ζωηρό αλλά μετρημένο, όμως αμέσως μετά έρχεται το καίριο χτύπημα που απελευθερώνει όλη την επιθετικότητα του κινητήρα της AMG, δίνοντας στην επιτάχυνση την αίσθηση του άλματος στον χρόνο. Το σφύριγμα των turbo πλημμυρίζει το κόκπιτ καθώς το λευκό φορτηγάκι χάνεται από τους καθρέφτες μέσα σε μια θολούρα βίαιης κίνησης. Ο V12 της AMG δεν μοιάζει με αυτούς των Ιταλών γειτόνων της Pagani.

Η κόκκινη γραμμή δεν εκτοξεύεται σε δυσθεώρητα ύψη και ο V12 ξεμένει από ιδέες κοντά στις 6.700 rpm, έχοντας περάσει από το σημείο της μέγιστης απόδοσης μόλις 700 rpm νωρίτερα. Αυτό σημαίνει ότι τα πάντα συμπιέζονται σε ένα πολύ στενότερο εύρος στροφών, με πολύ πιο συμπυκνωμένα χαρακτηριστικά ήχου και επιτάχυνσης να βομβαρδίζουν τις αισθήσεις.

Εάν βάλετε στην εξίσωση και την πυκνή κλιμάκωση των επτά σχέσεων του χειροκίνητου κιβωτίου τότε είναι εύκολο να καταλάβετε πως ακόμα και η δυνατή επιτάχυνση σε ευθεία -κάτι παραπάνω από εύκολο για τους αντιπάλους της Utopia- γίνεται μια απαιτητική διαδικασία που χρειάζεται ετοιμότητα και εγρήγορση.

Η μικρή ψηφιακή οθόνη στο κέντρο του πίνακα οργάνων είναι η μόνη που υπάρχει στην Utopia, όμως περιέχει όλες τις πληροφορίες που θα χρειαστείς, ενώ υποστηρίζει και ασύρματη αναπαραγωγή smartphone μέσω Apple CarPlay.

Η πλοήγηση δείχνει πως η διαδρομή που έχουμε βάλει στο στόχαστρο ξεκινά σε μια διασταύρωση λίγα μέτρα πιο κάτω και ευτυχώς στο παρμπρίζ δεν έχει πέσει ακόμα ούτε μία σταγόνα βροχής. Γυρνώ τον αλουμινένιο επιλογέα προγραμμάτων οδήγησης στο Race που μειώνει την επόπτευση του ESC χωρίς όμως να το απενεργοποιεί πλήρως (ακόμα και οι οδηγοί εξέλιξης της Pagani δεν θεωρούν σωστή την πλήρη απενεργοποίηση).

Οι δύο πρώτες φουρκέτες αποδεικνύουν πόσο εύκολο είναι να φέρεις σε δύσκολη θέση τα τετράπαχα πίσω ελαστικά. Ωστόσο, η φινέτσα της κύλισης και η φιλικότητα που σου μεταφέρει η Utopia δεν δίνουν την εντύπωση ενός ατίθασου, ασυμβίβαστου ιταλικού καθαρόαιμου. Ούτε και το άμεσο αλλά ελαφρύ τιμόνι με την ηλεκτρική υποβοήθηση, που δίνει αρκετή πληροφορία αλλά σε αυτόν τον δρόμο μοιάζει λίγο αργό για την επίθεση από φουρκέτα σε φουρκέτα και δεν έχει αντίστοιχο νεύρο γύρω από το κέντρο όπως μιας Ferrari 296 GTB.

Ωστόσο, ενώ στη Ferrari έχεις πάντα επίγνωση του ψηφιακού φύλακα με την τεράστια υπολογιστική δύναμη που καθοδηγεί και κολακεύει κάθε χειρισμό, η Utopia δίνει μια απίστευτη αίσθηση αγνότητας και αφιλτράριστης συμμετοχής. Με βάρος μόλις 1.280 kg είναι σημαντικά ελαφρύτερη από πολλά hot-hatch, με αποτέλεσμα η ανάρτηση να μην χρειάζεται να δουλέψει τόσο σκληρά για να ζυγίσει με ακρίβεια το πάτημα ακόμα και στις σφιχτές ακολουθίες συνεχόμενων στροφών.

Με διάταξη διπλών ψαλιδιών και ημιενεργά αμορτισέρ σε κάθε άκρο, η ανοχή της Utopia σε αυτό το ταλαιπωρημένο και σπασμένο σε πολλά σημεία οδόστρωμα (ακόμα και στην πιο σφιχτή ρύθμιση των αμορτισέρ) είναι αξιοθαύμαστη. Το γεγονός μάλιστα ότι η πρόσφυση είναι εκπληκτικά υψηλή, ακόμα και σε ταχύτητες που η αεροδυναμική πίεση δεν παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι απόδειξη του πόσο καλά ρυθμισμένα είναι η ανάρτηση και το στήσιμο.

Ανεβαίνοντας όλο και πιο ψηλά στην καρδιά του ορεινού όγκου ο ψηφιακός χάρτης της πλοήγησης περιστρέφεται σαν δαιμονισμένο εκκρεμές, καθώς η Utopia εκτελεί μια απίθανη χορογραφία στη δαντελωτή διαδρομή. Τα ιδρωμένα χέρια μου δυσκολεύονται να γαντζώσουν επάνω τη γλιστερή αλουμινένια στεφάνη του τιμονιού στις φουρκέτες, ενώ το χτένι στο οποίο κινείται ο επιλογέας κάνει ακόμα πιο σύνθετο τον χειρισμό του κιβωτίου, όμως η ένταση του χαρακτήρα και η γοητεία της Utopia είναι αδιαμφισβήτητα.

Το πλάτωμα με την πανοραμική θέα εμφανίζεται μπροστά την ιδανική στιγμή. Μόλις πιέζω τον κόκκινο διακόπτη για να σιγήσει ο ρυθμικός βόμβος του V12 στο ρελαντί οι πρώτες σταγόνες της βροχής αρχίζουν να πέφτουν στο καμπύλο παρμπρίζ, δηλώνοντας πως το ταξίδι στον μαγικό κόσμο της Utopia έχει τελειώσει.

Για τη μικρή ομάδα ανθρώπων που μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ένα πανάκριβο όραμα απεριόριστης δημιουργικότητας, η Utopia είναι το όχημα που θα τους μεταφέρει σε έναν κόσμο αυθεντικότητας που σχεδόν κάθε άλλο σύγχρονο supercar έχει αφήσει πίσω του. Από τις διάσημες μάρκες που ενέπνευσαν τον νεαρό Horacio Pagani να εγκαταλείψει την Αργεντινή και να κάνει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή στη Modena, καμία δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο όπως η Utopia το 2024. Ενα αυτοκίνητο ανέφικτο για όλους, εκτός από 99 τυχερούς σε όλο τον πλανήτη. Για όλους τους υπόλοιπους, ένα υπέροχο όνειρο.

ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η PAGANI ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ;

Το ενδεχόμενο να γίνει η Pagani ηλεκτρική μοιάζει τόσο πιθανό όσο και η υιοθέτηση της Stella Artois ως εθνικό ποτό της Ιταλίας. Ωστόσο, παρά το γεγονός πως ο χαμηλός όγκος παραγωγής της Pagani θα της επιτρέψει να παρακάμψει την απαγόρευση πώλησης νέων θερμικών αυτοκινήτων που θα ισχύσει το 2035, η εταιρεία γνωρίζει ότι είναι παραπάνω από δύσκολο να κατασκευάζει για πάντα αυτοκίνητα V12. Ο Francesco Perini, επικεφαλής του τεχνικού τμήματος, εξηγεί την πρόκληση. «Εχουμε δημιουργήσει μια μικρή ομάδα εξέλιξης ώστε να προετοιμαστούμε για τις μελλοντικές τεχνολογίες. Ξεκινήσαμε γύρω στο 2020 να αξιολογούμε όλες τις δυνατές λύσεις που προσφέρει η υβριδική και ηλεκτρική τεχνολογία.

Δεν είναι κάτι που σκοπεύουμε να εφαρμόσουμε άμεσα, όμως για να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα του μέλλοντος πρέπει να είμαστε έτοιμοι να προσαρμοστούμε σε κάθε κανονισμό που θα έρθει». Τονίζει επίσης ότι οποιαδήποτε λύση θα πρέπει να διατηρεί το πνεύμα και τη φιλοσοφία της εταιρείας, καθώς οι πελάτες της Pagani αναμένουν από τα μοντέλα της να είναι τα ελαφρύτερα και τα πιο καθαρόαιμα – κάτι που η τρέχουσα τεχνολογία μπαταριών δεν επιτρέπει. Ο Perini ωστόσο δηλώνει σίγουρος πως ο σημερινός V12 θα συμμορφώνεται με όλους τους κανονισμούς τουλάχιστον μέχρι το 2030, οπότε θα μείνει κοντά μας για πολλά χρόνια ακόμα.

ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟ ΩΣ ΤΕΧΝΗ

Οπως και οι προκάτοχοί της, η Utopia χρησιμοποιεί εκατοντάδες σφυρήλατα εξαρτήματα από κράμα αλουμινίου, τα οποία σήμερα κατασκευάζονται in-house από την Pagani. Αρχικά η Pagani συνεργαζόταν με την τοπική εταιρεία ASPA για την κατασκευή αυτών των εξαρτημάτων μέχρι που, το 2023, την εξαγόρασε και τη μετονόμασε σε Modena Design. Πιθανότατα η εταιρεία δεν θα είχε επιβιώσει χωρίς την Pagani, όπως και η Utopia δεν θα ήταν το αυτοκίνητο που γνωρίσαμε χωρίς τον μακρόσυρτο κατάλογο των αλουμινένιων εξαρτημάτων.

Ο υπάλληλος της Modena Design και λάτρης των μηχανουργικών κατεργασιών, Antonio Gerardi, μας ξεναγεί σε επτά τεράστιες μηχανές CNC (καθεμία με βάρος άνω των 20 τόνων και ακρίβεια επεξεργασίας 0,01 mm) που εργάζονται 24 ώρες την ημέρα και κατασκευάζουν τα πάντα: από τους βραχίονες της ανάρτησης, τα πεντάλ και τον μηχανισμό του επιλογέα έως τον δείκτη λαδιού και τα σήματα – πολλά από τα οποία μπορούν να εξατομικευτούν με μεμονωμένα χρώματα και σχέδια. Το πιο εντυπωσιακό εξάρτημα; Πιθανότατα το τιμόνι. Ξεκινάει ως ένας αλουμινένιος κύλινδρος βάρους 43 kg που μετά από 30 ώρες κατεργασίας και μία ημέρα χειροποίητης στίλβωσης καταλήγει μια συμπαγής στεφάνη τιμονιού βάρους 1,7 kg!

Tech – PAGANI UTOPIA

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ: 5.980 cc, V12, Twin Turbo, 864 PS @6.000 rpm, 1.100 Nm @ 2.800-5.900 rpm
ΚΙΒΩΤΙΟ: ΧΕΙΡΟΚΙΝΗΤΟ 7 ΣΧΕΣΕΩΝ
ΜΕΤΑΔΟΣΗ: ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΩ ΤΡΟΧΟΥΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ: ΔΙΠΛΑ ΨΑΛΙΔΙΑ (Ε/Π)
0-100 KM/H: 3,1”\
ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ: 350 km/h
ΜΕΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: 15,1 lt/100 km
CO2: 342 g/km
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ (Μ/Π/Y): 4.597/2.037/1.169 mm
ΜΕΤΑΞΟΝΙΟ: 2.794mm
ΒΑΡΟΣ: 1.280 kg
ΤΙΜΗ: ΑΠΟ 2,5 εκατ. ευρώ (ΙΤΑΛΙΑ)