Ο CEO της Renault Fabrice Cambolive μιλά αποκλειστικά στο newsauto
ΝΕΑ
Συναντήσαμε τον επικεφαλής της Renault κατά τη διάρκεια της σύντομης παρουσίας του στην Αθήνα ζητώντας του να μας εξηγήσει πού και πώς θα κριθεί το παιχνίδι της επιτυχίας της αυτοκινητοβιομηχανίας σε ένα περιβάλλον που μοιάζει με κινούμενη άμμο.
Η συνέντευξη με τον Fabrice Cambolive, σε ένα δωμάτιο κεντρικού ξενοδοχείου της Αθήνας με φόντο τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, υπήρξε σοβαρά διαφωτιστική. Δεν έχεις άλλωστε κάθε μέρα τη δυνατότητα να συνομιλείς με τον ισχυρό άνδρα μιας τεράστιας και ιστορικής ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία τον τελευταίο καιρό δείχνει να έχει τα πιο οξυμένα αντανακλαστικά απέναντι σε προκλήσεις σχεδόν υπαρξιακές – από την κινεζική «εισβολή» μέχρι τις έντονες γεωπολιτικές αναταράξεις.
WHAT CAR
Εξίσου οξυμένα αντανακλαστικά με την ελληνική αντιπροσωπεία Grand Automotive Hellas, που τον τελευταίο χρόνο έχει συμβάλει στην αναθέρμανση του ενδιαφέροντος της ελληνικής αγοράς για τη Renault και εξασφάλισε αυτή την αποκλειστική συνομιλία με τον επικεφαλής της γαλλικής εταιρείας.
Ο Fabrice Cambolive είναι ένας άνθρωπος προσιτός, με αυξημένη αίσθηση του χιούμορ και προφανώς βαθύς γνώστης της ευρωπαϊκής -και όχι μόνο- αυτοκινητικής πραγματικότητας. Απάντησε με ευθύτητα σε όλες τις ερωτήσεις – και μάλιστα μας διέθεσε αρκετά περισσότερο χρόνο απ’ όσο είχε αρχικά προβλεφθεί.
Από την αρχή, σε σχετική μας ερώτηση, προσπάθησε να μας εξηγήσει γιατί το παιχνίδι της επιβίωσης αρχικά και της μακροημέρευσης στη συνέχεια δεν θα κριθεί μόνο στα ηλεκτρικά, αλλά και στην ευελιξία, στο κόστος και την ικανότητα προσαρμογής σε έναν κατακερματισμένο κόσμο.
Αλλωστε η στρατηγική της «επανεφεύρεσης» της εταιρείας που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια με το περίφημο σύνθημα «Renaulution» ήδη απέδωσε καρπούς -κυρίως στην ευρωπαϊκή αγορά.
Το μεγάλο στοίχημα, όπως το περιγράφει ο ίδιος, είναι τώρα είναι διπλό: από τη μία, η Renault καλείται να επαναλάβει την επιτυχία της στην Ευρώπη σε ένα περιβάλλον με νέους κανονισμούς, τεχνολογίες και ανταγωνιστές. Από την άλλη, πρέπει να επεκτείνει ουσιαστικά την παρουσία της εκτός Ευρώπης, με αιχμές την Ινδία και νέες συνεργασίες σε αγορές όπως η Βραζιλία.
«Η πρόκληση είναι να ξαναπετύχουμε στην Ευρώπη και ταυτόχρονα να χτίσουμε μια ισχυρή βάση εκτός αυτής», σημειώνει ο F. Cambolive περιγράφοντας ένα σχέδιο που συνδυάζει γεωγραφική επέκταση και τεχνολογική ανανέωση.
Oταν τον ρώτησα ποια είναι τα χαρακτηριστικά που κάνουν τη Renault να ξεχωρίζει, δεν δίστασε να απαντήσει: «Η Renault αντλεί αυτοπεποίθηση από τρεις βασικούς πυλώνες: την ιστορία, την τεχνογνωσία και την προσαρμοστικότητά της. Με 127 χρόνια παρουσίας και περισσότερους από 40 εκατομμύρια οδηγούς παγκοσμίως, η μάρκα διαθέτει ένα ισχυρό αποτύπωμα.
«Παράλληλα, κυριαρχεί παραδοσιακά στα μικρά και προσιτά αυτοκίνητα της Ευρώπης (κατηγορίες A και B), με εμβληματικά μοντέλα όπως τα R5, R4, Clio και το επερχόμενο Twingo».
Σύμφωνοι, αλλά ποιο θεωρεί ότι είναι το σημείο-κλειδί για την επιτυχία σήμερα; Πάλι η απάντηση ήρθε σχεδόν ακαριαία: «Η ταχύτητα εξέλιξης. Επρεπε να ανταποκριθούμε στον αδυσώπητο ανταγωνισμό και την πίεση από την Κίνα.
«Καταφέραμε να μειώσουμε τον χρόνο εξέλιξης νέων μοντέλων σε λιγότερο από δύο χρόνια, αξιοποιώντας συνέργειες μεταξύ Ευρώπης και Κίνας. Αυτό είναι έναπολύ βασικό σημείο αν θέλουμε να σταθούμε με αξιώσεις στην αγορά».
Μιας και η Κίνα δείχνει να είναι ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», τον ρωτώ πώς βλέπει η Renault την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για θέσπιση πιο αυστηρών κανόνων, αλλά και για τη νέα ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική και ενίσχυση του «made in Europe».
Μου απαντά ότι η Renault (σ.σ: σε αντίθεση με τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες) τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ αυτής της πολιτικής, θυμίζοντάς μου ότι ούτως ή άλλως όλα τα νέα ηλεκτρικά μοντέλα της (R5, R4, Mégane, Scenic) παράγονται ήδη στη Γαλλία.
Ωστόσο, ο κ. Cambolive επισημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι το πλαίσιο, αλλά η έλλειψη σαφήνειας. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες χρειάζονται συγκεκριμένους κανόνες για το τι συνιστά «ευρωπαϊκό περιεχόμενο», ποια θα είναι η πορεία των εκπομπών CO₂ και τι θα ισχύσει τελικά μετά το 2035.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στα μικρά αυτοκίνητα, κάτω των 4,2 μέτρων, προτείνοντας «πάγωμα» των κανονισμών ώστε να μειωθεί το κόστος και να γίνουν πιο προσιτά τα ηλεκτρικά.
Αναφέρει δε χαρακτηριστικά για να τονίσει τη «σπατάλη» των πόρων ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε το 25% των μηχανικών της Renault απασχολείται αποκλειστικά με την προσαρμογή σε νέους κανονισμούς, κάτι που τελικά αυξάνει το κόστος για τον καταναλωτή.
Σε αντίθεση με πιο μονοδιάστατες προσεγγίσεις, η Renault επιλέγει μια στρατηγική ισορροπίας. Οπως εξηγεί ο F. Cambolive, η ευρωπαϊκή αγορά είναι τόσο ετερογενής που δεν μπορεί να καλυφθεί με μία μόνο τεχνολογία.
Eτσι, η εταιρεία επενδύει ταυτόχρονα τόσο σε φουλ υβριδικά και LPG μοντέλα για όσους δεν έχουν πρόσβαση σε φόρτιση όσο και σε αμιγώς ηλεκτρικά.
«Δεν είναι όλοι σε θέση να φορτίσουν ένα αυτοκίνητο – ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα», σημειώνει χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και η Renault επιδιώκει να προσφέρει χαμηλό κόστος χρήσης ανεξαρτήτως τεχνολογίας: «Η εμπειρία δείχνει ότι όταν οι καταναλωτές εξοικειωθούν με τα ηλεκτρικά, δύσκολα επιστρέφουν στα θερμικά. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η αποδοχή, αλλά η υποδομή και το κόστος».
Oταν εκφράζω τον σκεπτικισμό μου για την ηλεκτροκίνηση, ο κ. Cambolive δίνει παραδείγματα που δείχνουν πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει μια αγορά: στην Ισπανία, το μερίδιο των EV εκτοξεύθηκε μέσα σε έναν χρόνο στο 10%, ενώ στην Τουρκία έφτασε το 20%.
Την ίδια στιγμή, τα υβριδικά έχουν ήδη ξεπεράσει το 30% των πωλήσεων στην Ευρώπη, αντικαθιστώντας σε μεγάλο βαθμό το ντίζελ.
Το συμπέρασμα; Ο CEO της γαλλικής εταιρείας το δίνει σε δύο αράδες: «Η αγορά δεν κινείται γραμμικά. Και οι αυτοκινητοβιομηχανίες πρέπει να είναι έτοιμες να εξυπηρετήσουν διαφορετικά σενάρια ταυτόχρονα».
Επιμένω: ο εξηλεκτρισμός πώς θα γίνει τελικά η κυρίαρχη τάση; Μου απαντά ότι η μετάβαση στα ηλεκτρικά δεν είναι μόνο τεχνολογικό ζήτημα, αλλά και οικονομικό. Η Renault επενδύει έντονα στη μείωση του κόστους, κυρίως μέσω νέων χημειών μπαταριών (LFP αντί NMC), ταχύτερης εξέλιξης μοντέλων, μείωσης του κόστους του software.
Παράλληλα, δίνει ιδιαίτερη σημασία στα μικρά, προσιτά ηλεκτρικά. Μου αναφέρει ως παράδειγμα το επερχόμενο νέο Twingo, το οποίο αναμένεται να κοστίζει κάτω από 20.000 ευρώ.
Ο F. Cambolive απορρίπτει τη λογική ότι τα μικρά ηλεκτρικά δεν μπορούν να είναι κερδοφόρα. «Αν το προϊόν είναι σωστό, ο πελάτης είναι διατεθειμένος να πληρώσει», τονίζει, φέρνοντας ως παράδειγμα το R5 με περισσότερες από 120.000 παραγγελίες.
Εχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι ο ίδιος δίνει μεγάλο βάρος στο επόμενο βήμα: τα αυτοκίνητα που προσδιορίζονται από λογισμικό (Software Defined Vehicles – SDV), τα οποία αποτελούν, σύμφωνα με τον CEO της Renault, το μέλλον της αυτοκίνησης.
«Η μετάβαση αυτή ανοίγει απίστευτες νέες δυνατότητες, από steer-by-wire μέχρι προηγμένες λειτουργίες συνδεσιμότητας. Η Renault επενδύει σε δική της τεχνολογία, με τη νέα ηλεκτρική πλατφόρμα να ενσωματώνει πλήρως αυτή τη φιλοσοφία».
Προσπαθώ να τον προβοκάρω λίγο. Πιστεύει ότι θα είναι αναπόφευκτες οι συμμαχίες ή οι συγχωνεύσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα; Ο ίδιος το βλέπει διαφορετικά. Θεωρεί ότι σε έναν κατακερματισμένο κόσμο η κλίμακα δεν είναι πλέον το παν. Εκεί θέλει να μετατοπίσει το βάρος της η Renault: στην ευελιξία και στις στρατηγικές συνεργασίες.
Και μου δίνει συγκεκριμένα παραδείγματα: «Συνεργαζόμαστε με την Google για το infotainment, έχουμε προχωρήσει σε σύμπραξη με την Geely στη Βραζιλία και προφανώς συνεχίζουμε τις στοχευμένες συνεργασίες με Nissan και Mitsubishi. Η λογική είναι απλή: όχι γενικευμένες συμμαχίες, αλλά συνεργασίες εκεί όπου υπάρχει πραγματικό όφελος».
Τελικά όμως, κ. Cambolive, ποιοι είναι οι βασικοί πυλώνες της Renault; «Εχουμε τέσσερις βασικούς άξονες: Πρώτον, design που δημιουργεί συναισθηματικό δέσιμο, δεύτερον, τεχνολογία με επίκεντρο τον άνθρωπο, τρίτον, ηλεκτροκίνηση που παραμένει διασκεδαστική και, τέταρτον, έξυπνοι και πρακτικοί εσωτερικοί χώροι. Οι άνθρωποι δεν αγοράζουν μια γκάμα, αγοράζουν ένα αυτοκίνητο», λέει, και καταλήγει: «Και αυτό το αυτοκίνητο πρέπει να καλύπτει πραγματικές ανάγκες, αλλά και να δημιουργεί συναίσθημα. Σε μια εποχή όπου όλα αλλάζουν, ίσως αυτή η απλή αρχή να είναι και η πιο δύσκολη να διατηρηθεί».