8+1 αυτοκίνητα με «καρδιά» Ferrari που δεν ήταν από το Μαρανέλο

Ο Enzo Ferrari αντιμετώπιζε τον κινητήρα ως την απόλυτη ουσία ενός σπορ αυτοκινήτου, και η περίφημη ρήση του περί αεροδυναμικής δεν ήταν απλώς μία ατάκα, αλλά ολόκληρη η φιλοσοφία του.

Όταν, λοιπόν, κινητήρες από το Μαρανέλο βρέθηκαν κάτω από καπό άλλων κατασκευαστών, το αποτέλεσμα είχε πάντα ιδιαίτερο βάρος – τεχνικό, ιστορικό και συναισθηματικό.

Αν και οι περισσότερες από αυτές τις «μεταμοσχεύσεις» έγιναν εντός του πάλαι ποτέ ομίλου Fiat, δεν έλειψαν και οι εξαιρέσεις. Με αφορμή αυτό, το newsauto σας παρουσιάζει τα 8+1 μοντέλα που δεν ήταν Ferrari στο όνομα και το σασί, αλλά στην «καρδιά».

Maserati Coupé (4200) και Spyder

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, υπό τη διοίκηση του Luca di Montezemolo, η Maserati απέκτησε ξανά πρόσβαση σε κινητήρες Ferrari.

Το αποτέλεσμα ήταν ο ατμοσφαιρικός V8 F136 των 4,2 λίτρων, ο οποίος έκανε πρεμιέρα στις Maserati Coupe και Spyder το 2001.

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι η πρώτη Ferrari παραγωγής με αυτόν τον κινητήρα (F430) παρουσιάστηκε τρία χρόνια αργότερα. Στη Maserati, ο V8 είχε πιο «ήπιο» χαρακτήρα: cross-plane στρόφαλος αντί flat-plane, χαμηλότερες στροφές και μέγιστη ισχύ 390 ίππων. Λιγότερο αγωνιστικός, περισσότερο grand turismo.

Maserati GranTurismo, GranCabrio και Quattroporte

Η εξέλιξη του F136 συνεχίστηκε και η Maserati απέκτησε την έκδοση των 4,7 λίτρων. GranTurismo, GranCabrio και Quattroporte στις ισχυρές τους εκδόσεις απέκτησαν έναν V8 με έντονη ροπή και χαρακτηριστικό ήχο, αλλά σαφώς χαμηλότερη απόδοση από τα αντίστοιχα Ferrari.

Με έως 460 ίππους, αυτές οι Maserati έδιναν έμφαση στη γραμμική δύναμη και την πολιτισμένη λειτουργία, σε αντίθεση με τη Ferrari που αργότερα με την 458 Speciale έφτασε τους 605 ίππους.

Alfa Romeo 8C Competizione και 8C Spider

Η Alfa Romeo 8C είναι το παράδειγμα που στους φίλους της οδήγησης δημιουργεί τα περισσότερα συναισθήματα. Κάτω από το καπό της φιλοξενούσε τον ίδιο 4,7 λίτρων V8 F136 ο οποίος είχε απόδοση 450 ίππους.

Σε συνδυασμό με το εντυπωσιακό design και την περιορισμένη παραγωγή (500 Coupé και 500 Spider), αυτός ο V8 της Ferrari συνέβαλε καθοριστικά στο να εξελιχθεί η 8C σε σύγχρονο συλλεκτικό κομμάτι.

Gillet Vertigo

Λιγότερο γνωστό, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον, το βελγικό Gillet Vertigo χρησιμοποίησε επίσης τον F136 των 4,2 λίτρων. Από το 2008, το Vertigo 5 Spirit απέδιδε τουλάχιστον 420 ίππους, με δυνατότητα περαιτέρω αναβάθμισης.

Οι ελάχιστες μονάδες παραγωγής και ο ακραίος χαρακτήρας του αυτοκινήτου δεν αποτέλεσαν ποτέ απειλή για τη Ferrari, αλλά το pedigree του κινητήρα είναι αδιαμφισβήτητο.

Lancia Thema 8.32

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η Lancia τόλμησε κάτι σχεδόν αδιανόητο: μια μεσαία μπροστοκίνητη λιμουζίνα με κινητήρα Ferrari. Η Thema 8.32 χρησιμοποίησε τον V8 από τη Ferrari 308 QV, με τους 215 ίππους.

Η μετάδοση της ισχύος στους εμπρός τροχούς δεν ήταν εύκολη υπόθεση, παρά το μπλοκέ διαφορικό και τα φαρδιά ελαστικά. Ωστόσο, το πρεστίζ ενός V8 από το Μαρανέλο σε οικογενειακό σεντάν παραμένει μέχρι σήμερα μοναδικό.

Lancia Stratos Stradale

Πριν από τη Thema, υπήρχε η Stratos. Σχεδιασμένη αποκλειστικά για ράλι, εξοπλίστηκε με τον V6 Dino της Ferrari. Με 190 ίππους και βάρος μόλις 980 κιλά, η Stratos έγινε το απόλυτο όπλο της δεκαετίας του ’70, κατακτώντας τίτλους και αλλάζοντας την ιστορία του WRC.

Οι περίπου 500 πολιτικές εκδόσεις, απαραίτητες για την ομολογκασιόν, φέρουν και αυτές την ίδια «καρδιά».

Fiat Dino

Η συνεργασία Fiat–Ferrari δεν ήταν μονόπλευρη. Για την ομολογκασιόν του V6 στη Formula 2, η Ferrari χρειαζόταν 500 αυτοκίνητα δρόμου. Έτσι γεννήθηκε το Fiat Dino.

Το Spider σχεδιάστηκε από την Pininfarina και το Coupe από την Bertone. Αμφότερα είχαν τον V6 τοποθετημένο εμπρός. Τα τα Fiat Dino φιλοξένησαν αρχικά τον δίλιτρο αλουμινένιο κινητήρα και αργότερα εκείνον των 2,4 λίτρων με τα μπλοκ από χυτό σίδηρο. Σήμερα είναι δύο από τα πιο πολύτιμα Fiat όλων των εποχών.

ASA 1000 GT

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η Ferrari πειραματίστηκε με την ιδέα ενός μικρού, προσιτού σπορ αυτοκινήτου. Το αποτέλεσμα ήταν το ASA 1000 GT, σχεδιασμένο από τον Giugiaro.

Ο τετρακύλινδρος κινητήρας του ήταν ουσιαστικά το ένα τρίτο ενός V12, με δύο καρμπιρατέρ Weber. Παρά το εξαιρετικό engineering, η αγορά δεν ανταποκρίθηκε και κατασκευάστηκαν μόλις 110 αυτοκίνητα.

Τιμητική αναφορά (+1): Alfa Romeo Giulia & Stelvio Quadrifoglio

Ο σύγχρονος twin-turbo V6 των 2,9 λίτρων των Giulia και Stelvio QV δεν είναι ακριβώς κινητήρας της Ferrari, αλλά φέρει γενετική συγγένεια με τον F154 V8.

Με εξέλιξη από μηχανικούς που είχαν εργαστεί στο Μαρανέλο και ισχύ έως 540 ίππους, ο 690T αξίζει μια θέση σε αυτή τη λίστα – έστω και με αστερίσκο.

Στον κόσμο του αυτοκινήτου, το όνομα Ferrari δεν περιορίστηκε ποτέ αποκλειστικά στα δικά του μοντέλα. Και όποτε οι κινητήρες της θρυλικής μάρκας βρήκαν «στέγη» αλλού, άφησαν πίσω τους επιδόσεις και φυσικά ιστορία.