Η άμεση απειλή για όλους μας και οι μόνιμοι αρνητές συνδικαλιστές

Στους δρόμους της Αθήνα και της Θεσσαλονίκη, τα ταξί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.
Αυτή η διαρκής παρουσία τους αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που αναμφίβολα επιβαρύνουν την ποιότητα του αέρα στις μεγάλες πόλεις. Στην τελευταία δεκαετία, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο στόλος των ταξί στην Ελλάδα παραμένει ένας από τους πιο παλιούς στην Ευρώπη.

Η μέση ηλικία των οχημάτων είναι πάνω από 12 χρόνια, με ένα σημαντικό ποσοστό αυτών να κυκλοφορεί για περισσότερα από 15 ή ακόμα και 20 χρόνια, λόγω των κομματικών παρατάσεων στις προθεσμίες απόσυρσης. Αυτά τα οχήματα είναι κυρίως παλαιά πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα που δεν διαθέτουν σύγχρονα συστήματα ελέγχου εκπομπών ρύπων με… ταλαιπωρημένα φίλτρα και συνήθως ιδιαίτερα κακοσυντηρημένα.

Ως αποτέλεσμα, εκπέμπουν υπερβολικές ποσότητες διοξειδίων του αζώτου και αιωρούμενων σωματιδίων συγκριτικά με ένα πιο σύγχρονο αυτοκίνητο, ακόμα και diesel. Η ατμοσφαιρική επιβάρυνση που προκαλείται είναι ιδιαίτερα δυσανάλογη και ας μην αρέσει αυτό που λέμε στους κατόχους ταξί. Παρά το γεγονός ότι τα ταξί αντιπροσωπεύουν μια σχετικά μικρή μερίδα του συνολικού στόλου οχημάτων, η συστηματική χρήση τους – συχνά ξεπερνώντας τις 100.000 χιλιόμετρα ετησίως – τα καθιστά κύρια πηγή ρύπανσης των μεγαλουπόλεων. Ιδιαίτερα σήμερα που έχουν αντικατασταθεί σχεδόν όλα τα παλιά ρυπογόνα λεωφορεία και νέα ηλεκτρικά ή του σαφώς πιο πράσινου, φυσικού αερίου.

Σε πόλεις όπως η Αθήνα, υπολογίζεται από τις μελέτες ότι τα ταξί συμβάλλουν σχεδόν στο 50% (!) της κυκλοφοριακής ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Και αυτό, μεταξύ άλλων οφείλεται και στο γεγονός ότι κινούνται συνεχώς σε περιοχές όπου ήδη υπάρχει υψηλή συγκέντρωση ρυπογόνων ουσιών. Οι επιπτώσεις στην υγεία μας είναι σοβαρές και τεκμηριωμένες, με την παρουσία αιωρούμενων σωματιδίων PM2 να αποτελεί σημαντικό παράγοντα καρκινικών παθήσεων.

Τα σωματίδια 5 και PM10 που εκπέμπονται από τις απολήξεις των παλιών ταξί εισέρχονται βαθιά στους πνεύμονες και φτάνουν στην κυκλοφορία του αίματος, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφραγμάτων, εγκεφαλικών επεισοδίων και χρόνιων αναπνευστικών προβλημάτων.

Τα οξείδια του αζώτου επιδεινώνουν την κατάσταση των ασθματικών ασθενειών, προκαλούν φλεγμονές στους αεραγωγούς και συμβάλλουν στη δημιουργία φωτοχημικού νέφους, που μένει μόνιμα πάνω από τα κεφάλια μας.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αιθάλη από τους παλιούς πετρελαιοκινητήρες, καθώς έχει χαρακτηριστεί ως καρκινογόνος ουσία. Σε επίπεδο Ευρώπης, κάθε χρόνο χιλιάδες πρόωροι θάνατοι συνδέονται άμεσα με την ρύπανση που προκαλείται από τις οδικές μεταφορές, και κυρίως από παλαιότερα diesel αυτοκίνητα.

Στις πυκνοκατοικημένες ζώνες των ελληνικών πόλεων, η έκθεση στα παραπάνω αιωρούμενα δηλητήρια επηρεάζει καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες: εργαζομένους, παιδιά, ηλικιωμένα άτομα και άτομα με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα. Το κόστος δεν περιορίζεται μόνο στην υγειονομική πτυχή, αλλά περιλαμβάνει επίσης κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, όπως η αύξηση των νοσηλειών και η μείωση του προσδόκιμου ζωής.

Μη γελιόμαστε λοιπόν. Η μετάβαση των ταξί σε ηλεκτρικά οχήματα -που δεν εκπέμπουν τίποτα από τα παραπάνω- δεν είναι απλά μια επιλογή πολυτέλειας, αλλά μία επιτακτική ανάγκη. Η ανανέωση του στόλου των ταξί μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη, καθώς κάθε νέο όχημα συμβάλλει στην αντικατάσταση χιλιάδων ρυπογόνων διαδρομών ετησίως. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι αν θα προχωρήσουμε με αυτή την πρωτοβουλία, αλλά πόσο καιρό ακόμη μπορούμε να περιμένουμε.

Αν μη τι άλλο, η τόσο έντονη αντίδραση μέρους του κλάδου των οδηγών ταξί απέναντι στην εδώ και έξι χρόνια ειλημμένη απόφαση για υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση των νέων ταξί που ταξινομούνται (από 1/1/2026), δεν μπορεί να ιδωθεί ως ουδέτερη. Είναι επικίνδυνη, είναι εγωιστική και σε πολλές περιπτώσεις δείχνει καθαρά –και ίσως καθαρά κομματικά– αντανακλαστικά.

Κανείς δεν αγνοεί ότι ένα ηλεκτρικό ταξί έχει υψηλό κόστος αγοράς. Όμως πριν από λίγο καιρό υπήρχε διαθέσιμη επιδότηση που άγγιζε σχεδόν τις 25.000 ευρώ αποκλειστικά για οδηγούς ταξί, η οποία δεν απορροφήθηκε, με την προσδοκία ότι «κάποια παράταση θα δοθεί». Δεν δόθηκε. Και δεν μπορεί να δίνεται επ’ άπειρον.
Όταν μιλάμε για δημόσια υγεία, για πρόωρους θανάτους, για παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε νέφος, τα μέτρα οφείλουν να είναι σαφή και δραστικά.

Τον ίδιο αέρα αναπνέουμε όλοι. Και οι οδηγοί ταξί. Και τα παιδιά τους. Και τα παιδιά μας.

---

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Με στόλο πολυτελών SUV ο Νίκος Ανδρουλάκης στα μπλόκα

Δεν το περίμενες – Με 275 ευρώ το μήνα δικό σου το premium

Πόσο Fit είσαι με το αυτοκίνηστό σου;

---