Games
Τι κάνει τα αυτοκίνητα «αόρατα» σε drones και δορυφόρους;
ΝΕΑ
Μια αμερικανική startup εξελίσσει ένα πρωτότυπο σύστημα εναέριας παραλλαγής, το οποίο χρησιμοποιεί τέσσερα drones για να καλύπτει οχήματα και στρατιωτικές εγκαταστάσεις από τα βλέμματα εχθρικών αισθητήρων.
Η τεχνολογία των drones και των δορυφόρων έχει αλλάξει ριζικά τα δεδομένα στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων, καθώς ο εντοπισμός στρατιωτικών οχημάτων και εγκαταστάσεων γίνεται πλέον ευκολότερος ακόμη και από μεγάλες αποστάσεις.
WHAT CAR
Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, μια αμερικανική startup παρουσιάζει μια ιδιαίτερα ασυνήθιστη λύση, η οποία θυμίζει περισσότερο σκηνή επιστημονικής φαντασίας παρά πραγματική στρατιωτική εφαρμογή.
Ο λόγος για το Air Cover της Vigil Autonomy, ένα σύστημα εναέριας παραλλαγής που φιλοδοξεί να κάνει στρατιωτικά οχήματα δυσκολότερα ανιχνεύσιμα, αξιοποιώντας τέσσερα drones και έναν ειδικά σχεδιασμένο «ιπτάμενο μανδύα».
Η βασική ιδέα είναι σχετικά απλή, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο. Αντί για τα συμβατικά δίχτυα παραλλαγής, τα οποία πρέπει να τοποθετηθούν χειροκίνητα και να στερεωθούν σε κατάλληλα σημεία, το Air Cover χρησιμοποιεί τέσσερα πολυκόπτερα, ένα σε κάθε γωνία ενός μεγάλου υφάσματος.
Τα drones συνεργάζονται μεταξύ τους, διατηρώντας το υλικό τεντωμένο και σε συγκεκριμένο ύψος πάνω από το αντικείμενο που πρέπει να προστατευθεί.
Στη μεγαλύτερη διαμόρφωσή του, το σύστημα διαθέτει επιφάνεια κάλυψης 10 x 10 μέτρων, δηλαδή συνολικά 100 τετραγωνικών μέτρων, επιτρέποντας θεωρητικά την απόκρυψη ενός ολόκληρου οχήματος ή μιας μικρής στρατιωτικής εγκατάστασης.
Το μέγιστο ύψος λειτουργίας φτάνει τα 10 μέτρα, ενώ η αυτονομία της συγκεκριμένης έκδοσης υπολογίζεται έως και στις δύο ώρες. Παράλληλα, προβλέπονται μικρότερες διαμορφώσεις επιφάνειας τεσσάρων και εννέα τετραγωνικών μέτρων, οι οποίες προορίζονται για την κάλυψη μεμονωμένων στρατιωτών ή μικρότερων ομάδων και έχουν ως στόχο αυτονομία τριών έως τεσσάρων ωρών.
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του Air Cover είναι ότι δεν περιορίζεται στην οπτική απόκρυψη. Η εταιρεία φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει διαφορετικές τεχνολογίες εντοπισμού, συμπεριλαμβανομένων των θερμικών καμερών και των συστημάτων ραντάρ.
Με αυτόν τον τρόπο, το ειδικό υλικό επιχειρεί να περιορίσει τα χαρακτηριστικά που προδίδουν την παρουσία ενός οχήματος, αλλοιώνοντας την εικόνα που λαμβάνουν οι αισθητήρες από ψηλά.
Για παράδειγμα, μια στρατιωτική μονάδα που βρίσκεται σε ανοιχτό πεδίο μπορεί να καλυφθεί από το ύφασμα, με αποτέλεσμα οι κάμερες να μην καταγράφουν πλέον με ευκολία το χαρακτηριστικό περίγραμμα του οχήματος. Αντίστοιχα, η ειδική κατασκευή αποσκοπεί στον περιορισμό της θερμικής αντίθεσης και στην αλλοίωση της υπογραφής που μπορεί να καταγράψει ένας αισθητήρας υπέρυθρης ακτινοβολίας.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το όχημα εξαφανίζεται πραγματικά από τα θερμικά συστήματα, καθώς η θερμότητα του κινητήρα και των υπόλοιπων μηχανικών μερών εξακολουθεί να αποτελεί μια σημαντική πρόκληση.
Ανάλογη προσέγγιση ακολουθείται και απέναντι στα ραντάρ, με τη χρήση ειδικών υλικών που επιχειρούν να απορροφήσουν ή να διασκορπίσουν μέρος των ηλεκτρομαγνητικών σημάτων. Η αποτελεσματικότητα, βέβαια, εξαρτάται από τη γωνία παρατήρησης και τα χαρακτηριστικά του εκάστοτε συστήματος εντοπισμού, επομένως δεν πρόκειται για μια πραγματική τεχνολογία αορατότητας.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι η δυνατότητα μετακίνησης του συστήματος μαζί με το αντικείμενο που προστατεύει. Σε αντίθεση με τα συμβατικά δίχτυα παραλλαγής, τα οποία απαιτούν χρόνο και ανθρώπινη παρέμβαση για να απομακρυνθούν και να επανατοποθετηθούν, το Air Cover σχεδιάζεται ώστε να μπορεί να μεταφερθεί γρήγορα σε διαφορετική θέση.
Μάλιστα, όταν δεν απαιτείται η εναέρια λειτουργία του, το ύφασμα μπορεί να στηριχθεί σε συμβατικές βάσεις και να λειτουργήσει ως ένα παραδοσιακό στέγαστρο παραλλαγής.
Η Vigil Autonomy εξετάζει, επίσης, μια ακόμη λειτουργία με ιδιαίτερο επιχειρησιακό ενδιαφέρον: τη δημιουργία παραπλανητικών στόχων. Μέσω της λειτουργίας Decoy Mode, το σύστημα φιλοδοξεί να αναπαράγει θερμικά ή ρανταρικά χαρακτηριστικά ενός πραγματικού αντικειμένου σε διαφορετική θέση.
Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να παρασύρει τα συστήματα αναγνώρισης προς μια περιοχή όπου δεν βρίσκεται ο πραγματικός στόχος, δημιουργώντας σύγχυση στον αντίπαλο.
Φυσικά, η συγκεκριμένη ιδέα συνοδεύεται από αρκετές τεχνικές δυσκολίες. Η μεγαλύτερη επιφάνεια κάλυψης των 100 τετραγωνικών μέτρων συμπεριφέρεται ουσιαστικά σαν ένα τεράστιο πανί, το οποίο μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από τον άνεμο.
Τα τέσσερα drones θα πρέπει να συνεργάζονται διαρκώς, διορθώνοντας τη θέση τους και καταναλώνοντας ενέργεια για να διατηρούν το ύφασμα σταθερό. Επιπλέον, η βροχή, η σκόνη και τα εμπόδια στο έδαφος μπορούν να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο τη λειτουργία του.
Υπάρχει, βέβαια, και μια ενδιαφέρουσα αντίφαση, τα drones που επιχειρούν να κρύψουν ένα όχημα ενδέχεται τελικά να προδώσουν τη θέση του. Οι έλικες, ο θόρυβος, η θερμότητα των ηλεκτροκινητήρων και ενδεχόμενες ασύρματες εκπομπές αποτελούν χαρακτηριστικά που μπορούν να εντοπιστούν από διαφορετικά συστήματα επιτήρησης.
Σε κάθε περίπτωση, το Air Cover αποτελεί μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην εξέλιξη της στρατιωτικής παραλλαγής, μεταφέροντας μια παραδοσιακή τεχνική στην εποχή των αυτόνομων ιπτάμενων συστημάτων.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Άνοιξε η πλατφόρμα για τα τέλη κυκλοφορίας 2027- Πότε λήγει η προθεσμία πληρωμής
Πότε θα έρθει στην Ευρώπη το σκληροτράχηλο SUV της Geely;
Το ήξερες πως όταν φορτίζεις ένα ηλεκτρικό, «χάνεται» ρεύμα;
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
